امام باقر علیه السلام فرمودند:  به خدا سوگند که او (مهدی (علیه السلام)) مضطر (حقیقی) است که در کتاب خدا آمده می فرماید: «اَمَّن یجیب المضطر اذ ادعاه و یکشف السؤ...» بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٤١ 

حکمت و حکایت 1135

امام یک مرتبه از جایش بلند شد، همه تعجب کردند...!!      
امام یک‌مرتبه از جایش بلند شد، همه تعجب کردند...! در یکی از این دیدارها بود که تا امام خمینی آمد توی اتاق و روی صندلی نشست، شهید حسن باقری اجازه خواست با دوربینی که خودش آورده بود، دو سه عکس یادگاری بگیرد.
امام گفت: «چه ایرادی داره پسرم؟!» یکی از محافظ‌ها که اشاره کرد فلش دوربین برای چشم امام خوب نیست، حسن لامپ اتاق را روشن کرد تا عکس‌ها خراب نشود. زود سه چهار عکس پشت سر هم گرفت و نشست روی زمین. سکوت بر اتاق حاکم شد. آقای محسن رضایی آماده‌ی ارائه‌ی گزارش بود که امام از روی صندلی بلند شد. همه همراه او بلند شدند و با تعجب به هم نگاه کردند.
امام از کنار فرماندهان رد شد و رفت طرف کلید برق و چراغ را خاموش کرد. در آن وقت روز، نیازی به لامپ نبود؛ اما برای همه‌مان جالب بود که چرا هیچ‌کس به این قضیه توجه نداشت. جالب‌تر آنکه چرا امام به کسی دستور نداد چراغ‌ها را خاموش کند و خودش شخصاً بلند شد و کلید را زد. مراقبت از اعمال، به‌ویژه اسراف را از امام یاد بگیریم... (کانال نشر شهید هادی)
 
آیا حضور در پلتفرم‌های آمریکایی شرعاً جایز است؟
شبهه‌پراکنی علیه ادیان الهی و در راس آن‌ها اسلام، نفرت‌پراکنی علیه مسلمانان، شراکت و همکاری در قتل مسلمانان، شراکت در ایجاد تفرقه علیه جمهوری اسلامی ایران و...در این شبکه‌ها اتفاق می‌افتد. حال هر مکلفی باید از خود سوال کند؛ حضور من در این شبکه آیا باعث تقویت آن نمی‌شود؟! به متن زیر دقت کنید، بحث، یک بحث تک‌بعدی سیاسی نیست؛ بلکه بحث عقیدتی دینی است.
می‌دانم که در حال حاضر دستانم آغشته به خون است!
این بخشی از اعترافات تلخ سوفی ژآنگ، کارمند سابق فیس‌بوک در مورد همکاریش با این شرکت است. کارمندانی که احساس می‌کنند در قتل انسان‌های بی‌گناه شریک‌اند و دستشان به این خون‌ها آلوده است. سازمان ملل، رسماً فیس‌بوک را در نسل‌کشی مسمانان میانمار مقصر دانست. کارشناسان سازمان ملل از فیس‌بوک به دلیل آن که اجازه داده است از امکاناتش برای «نفرت‌پراکنی» و «ترویج خشونت» علیه گروهی از مردم در میانمار مورد استفاده قرار گیرد، به شدت انتقاد کرده‌اند. خبر و تحلیل بالا نشان می‌دهد ما با شبکه‌هایی خنثی که در خدمت ما باشند مواجه نیستیم؛ بلکه ما در این شبکه‌ها به عنوان ابزاری در خدمت اهداف کلان و کثیف آن‌ها قرار می‌گیریم...