قرآن به ما می‌آموزد که تا محکمات خودتان را حل نکرده‌اید، درباره متشابهات اظهارنظر نکنید. آن‌ها که هنوز از محکمات فارغ نشده‌اند، عَلَم به دست می‌گیرند و پشت سر متشابهات راه می‌افتند؛ این درست نیست. تو که در محکمات به جایی نرسیدی، حق نداری پرچم متشابهات را بلند کنی و پشت سرش حرکت کنی. مگر در جدول کلمات متقاطع این کار را می‌کنی؟! در جدول، متشابهات را پشت سر محکمات می‌آوری؛ متشابهات باید خودش را به محکمات تطبیق بدهد. محکمات به عنوان «متغیر» و متشابهات به عنوان «تابع» به کار بروند. یعنی نگران متشابهات نباش. اگر محکمات را جا انداخته باشی، متشابهات خودش در فرمول حل می‌شود. 

هیچ‌وقت عقایدتان را از ارتکازات عرفی نگیرید؛ عقایدتان را از اشعار نگیرید؛ این‌ها متشابهات است. عقایدتان را از محکمات بگیرید. در سیر و سلوک، محکماتتان را درست کنید، متشابهاتتان خودش درست می‌شود. گاهی خوابی که انسان می‌بیند، بر مبنای خواسته‌ای است که دارد. این انبیا هستند که خوابی که می‌بینند محکمات است. دیگران خواب‌هایی که می‌بینند، متشابهات است. 

 در رابطه با خانواده و دوستانتان، در متشابهات به هم گیر ندهید. هیچ‌وقت علاقه نداشته باشید که متشابهات شما، با متشابهات او با همدیگر تطابق کند؛ چه لزومی دارد؟ اکتفا کنید به محکمات، خودتان را آزاد کنید. در تربیت اولاد، باید ببینید چه چیز از محکمات است؛ تلاش کنید آن را برای فرزندتان پیدا کند. خیلی به متشابهاتش وَر نروید، گیر به آن ندهید. بعضی‌ها هستند در این متشابهاتِ فرزندانشان، دخترشان، پسرشان گیر می‌دهند، نتیجه این می‌شود که رفاقت با فرزندشان از دست می‌دهند؛ بعد این فرزند یک رفیق دیگری پیدا می‌کند.

تمثیلات اخلاقی(حائری شیرازی)، جلد2، ص 15.