روزنامه متعلق به رئیس شورای اطلاع‌رسانی دولت، با انتقاد از اصلاح‌طلبان تاکید کرد: شما که به پزشکیان انتقاد می‌کنید، زمان خاتمی و روحانی از آن‌ها هم عبور کردید!

روزنامه اعتماد نوشت: اگر از احوال مجلس‌نشینان و تمایلات سیاسی‌شان بی‌خبر بودیم شاید می‌توانستیم حدس بزنیم که جهش قیمت ارز و طلا ایشان را به تکاپو انداخته تا کاری بکنند و ضمن پذیرش مسئولیت خود در دخالت در امور اجرائی می‌خواهند با تشریک مساعی روند نامبارک مذکور را متوقف کنند. اما قرائن و شواهد گواه دیگری دارد چه اینکه اگر پروای شرایط خطیر بود در همان ابتدا در رأی اعتماد به اعضای کابینه باید دست رئیس‌جمهور را باز می‌گذاشتند تا کارآمدی و تجربه و دانش ملاک اصلی باشد و تعلقات جناحی مصالح مردم را تحت‌الشعاع قرار ندهد. اگر کابینه انتظارات واقعی موجود را برآورده نمی‌کند، علت را باید در تقدم سیاست جست‌وجو کرد. 

واقعیت آن است که سیاستمداران ما سر نترسی دارند و با وجود گرداب‌های توفانی از جزئیات شخصی و گروهی غفلت نمی‌کنند! آنان می‌دانند که در جنگ ۱۲ روزه دو کشور اتمی با پشتیبانی حداکثری ۳۰ کشور به مصاف ایران آمدند و  ما در یک تنهائی مطلق به مقابله برخاستیم. آن‌ها خوب می‌دانند هر یک از ناترازی‌های موجود امکان به زانو درآوردن کشوری را دارند. آن‌ها نارضایتی مردم از نابسامانی‌ها را لمس می‌کنند؛ ولی گویی نفسشان از جای دیگری گرم است! چرا راه دور برویم؟ دوستان خودمان در جبهه اصلاحات هم در فشار به رئیس‌جمهور فرصت‌ها را از کف نمی‌نهند! گویی آقای پزشکیان می‌تواند دگمه رفع فیلترینگ که روی میزش قرار دارد را بزند؛ ولی حوصله فشار دادن آن را ندارد! آمریکا آماده مذاکرات محترمانه با لحاظ کردن منافع ملی ماست و طفلک هیچ‌گاه هیچ تحمیلی به هیچ ملتی را روا نداشته است و حالا آقای پزشکیان ناز می‌کند! گویی ناترازی آب و برق و گاز را رئیس‌جمهوری ایجاد کرده که از روز اول تحلیفش طبل جنگ به صدا درآمد! 

فراموش نکنیم که حتی در زمان آقای خاتمی هم پس از بروز مشکلات و بحران‌های مکرر فشار حامیان ایشان که بعضاً به قهر انجامید، فزونی گرفت و برخی پیشنهاد استعفا دادند و عده‌ای پروژه عبور از خاتمی را راه انداختند! همین ماجرا در دوران ریاست‌جمهوری آقای روحانی هم پیش آمد.

اعتماد در پایان می‌نویسد: «آقای پزشکیان قبل از انتخابات می‌گفت که معجزه نمی‌تواند بکند و اتفاقاً اصلاح‌طلبان هم مکرراً بر این معنا تاکید کردند. 

متاسفانه حالا وقتی رئیس‌جمهور باز هم صادقانه بازگو می‌کند که نمی‌تواند معجزه بکند، فردی بلند می‌شود و می‌گوید که آقای پزشکیان قبل از انتخابات باید این فکرها را می‌کرد و عده‌ای برای آن فرد ناآگاه هورا می‌کشند! راستی ما را چه شده است؟ چرا از روزگار بی‌رحم نمی‌ترسیم و مروت و بزرگواری و اخلاق و انصاف و واهمه از این همه دشمن را در کار و گفتار خود دخالت نمی‌دهیم؟». 

درباره این یادداشت که آمیخته به مغالطه است، باید گفت که اولاً مجلس برخلاف فضاسازی روزنامه اعتماد، در ماجرای بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی، اتفاقاً دست دولت و رئیس‌جمهور را باز گذاشت و با وجود انتقادهای جدی به برخی وزرا، به همه آن‌ها رأی اعتماد داد و بخشی از مشکلات موجود، ناشی از تایید برخی از همین افراد فاقد کفایت و کارآمدی بود. در اینجا نویسنده، ماوقع را کاملاً بر عکس روایت می‌کند و این در حالی است که بیش از دو سوم وزرا، خروجی «شورای راهبری کابینه» (به ریاست آقای ظریف و با حضور برخی گردانندگان روزنامه اعتماد از جمله حضرتی، عبدی، زاهد و...) بود. اما عجیب است که آشپزها مسئولیت دستپخت خود را به عهده نمی‌گیرند!

ثانیاً برخی مدیران و حامیان دولت با ادبیات اظهار ضعف و عجز، نقش تعیین‌کننده‌ای در ایجاد خطای محاسباتی در دشمن برای حمله به ایران داشتند؛ ضمن اینکه برخلاف واقعیت خیانت ترامپ وانمود می‌کردند توافق با او قریب‌الوقوع، و چند هزار میلیارد دلار سرمایه در راه ایران است. افراطیون مدعی اصلاحات از این جهت هم متهم اصلی هستند.

ثالثاً مقایسه تفاوت‌های کارنامه روحانی با دولت شهید رئیسی و شانزده ماه اخیر نشان می‌دهد که مشکلات اقتصادی چاره و راه‌حل دارد، و می‌توان بر ناترازی‌ها چیره شد، مشروط بر اینکه دولت، عناصر پمپاژ کننده ناامیدی و مغالطه «ما نمی‌توانیم» را از بدنه خود بیرون کند و افراد امیدوار و توانمند را به خدمت بگیرد.

رابعاً اعتماد از جمله روزنامه‌هایی بود که اواخر دولت روحانی، به طبل استعفای وی یا عبور از وی می‌کوبید و این بی‌وفایی و خیانت پس از کامجویی در دولت، اخلاق منحوس و مزمن افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی است.