صفحه جوان

لطفا منظم باشيد!
راهكارهاي افزايش نظم

اگر از جمله افرادي هستيد كه هر روز صبح قبل از ترك خانه بايد مدت مديدي دنبال يك دست لباس تميز و مناسب و يا كتاب و جزوه هايتان بگرديد و سرانجام در حالي كه از ظاهرتان زياد راضي نيستيد از منزل خارج مي‎شويد و يا اين‎كه ميز كارتان آن قدر شلوغ است كه ناچاريد براي پيدا كردن برگه‎اي كه ديروز آخر وقت روي آن گذاشته‎ايد تمام وسايلتان را از روي ميز جمع كنيد، به شما پيشنهاد مي‎كنيم كه راهكارهاي ارائه شده در اين بخش را مطالعه نموده و به كار بنديد، تا آرامش بيش‎تري را در زندگي تان تجربه كنيد.

1. براي خود اهدافي تعيين كنيد

هدف عبارت است از خواست و ارادۀ قوي براي رسيدن به مطلوبي خاص كه با انجام اعمال آگاهانه براي دستيابي به نتيجه همراه است. پافشاري براي رسيدن به هدفي خاص مبين ميزان اهميت آن هدف است. براي مثال ممكن است شما تصميم بگيريد كه در سال تحصيلي جديد از برنامۀ متفاوتي پيروي كرده و پيشرفت تحصيلي را تجربه كنيد.

2. از روابط موجود ميان عوامل مختلف غافل نشويد

براي رسيدن به انضباط فردي بايد ميان كليۀ فاكتورهاي دخيل در رساندن شما به نتيجه ارتباط برقرار كنيد. به‎عنوان مثال در زمينۀ مطالعۀ مستمر دروس، ايجاد ارتباط يعني برقراري ارتباط بين حضور بموقع در كلاس‎ها، يادداشت برداري، مطالعۀ مستمر، كاهش زمان تفريح و استراحت، لذت آني، ميل و رغبت، افزايش احتمال پيشرفت تحصيلي، امكان راهيابي به مقاطع بالاتر تحصيلي و.... زماني كه اين اتصال ميان عوامل مختلف دخيل در اين امر ايجاد شد، آن‎وقت متوجه مي‎شويم كه چه عواملي در اين ميان مي‎توانند به ما كمك كنند و چه عواملي مانع راه و مسدود كنندۀ مسير ما هستند. بنابراين بهتر است ليستي از بايد‎ها و نبايدها تهيه كرده و به آن‎ها توجه كنيد. براي اين‎كه بتوانيم به هدف خود دست پيدا كنيم، عوامل مثبت و منفي هميشه بايد در يك خط تعادل قرار داشته باشند.

3. براي رسيدن به اهداف خود برنامه‎ريزي كنيد

سعي كنيد در هر روز فعاليت‎هايي را جهت نيل به هدفتان انجام دهيد. در آغاز از گام‎هاي كوچك شروع كنيد. مثلاً به‎جاي اين‎كه به خودتان بگوييد من هر روز حداقل 3 ساعت مطالعه مي‎كنم، هر هفته نيم ساعت به زمان مطالعۀ روزانۀ خود بيفزاييد. اگر تا به حال در طول ترم درس نخوانده ايد، تبعيت از يك برنامۀ سنگين و فشرده، شما را خسته و از ادامۀ راه منصرف خواهد كرد.

اين نكته را نيز فراموش نكنيد كه بهتر است هر فرد طبق برنامۀ شخصي خودش عمل كند. بنابراين بهتر است برنامه تان را شخصاً تهيه كنيد. البته از آن جايي كه براي برنامه‎ريزي بايد اطلاعات كافي داشته باشيد، بد نيست كه از نظرات دوستان منظم، اعضاي خانواده و يا مشاورين استفاده كنيد، اما تصميم گيرندۀ نهايي خود شما هستيد. شايد برنامه‎ريزي كردن كار دشواري نباشد اما مسأله‎اي كه در اين زمينه اهميت بالايي دارد، تعهد به اجراي برنامه است. اگر برنامه سخت و اجراي آن قدري دشوار باشد، درنهايت منجر به انصراف از اجراي آن مي‎شود. به همين دليل كاملاً منطقي است كه گاهي برنامه‎ها را تعديل كرده و تغييراتي در آن ايجاد نماييد و وقتي به آن خو گرفتيد كم كم خودتان را به هدفي كه در ذهن داريد نزديك كنيد.

4. عادت به كار را در خود تقويت كنيد

توماس هاكسلي كه هم زيست شناس بود و هم در تعليم و تربيت صاحب نظر، مي‎گويد: شايد باارزش‎ترين نتيجۀ تعليم و تربيت اين باشد كه توانايي پيدا مي‎كنيم تا خود را واداريم كه آن چه را بايد انجام داد، بموقع انجام دهيم، چه بپسنديم و چه نپسنديم. اين نخستين درسي است كه بايد آموخته شود و هر قدر كه آموزش كسي زود آغاز شود، احتمال دستيابي به نتيجۀ مطلوب بيش‎تر است.." انضباط يعني انجام كارهاي درست در زمان مناسب و به‎دليل موجّه. اولويت‎هاي خويش را باز بنگريد و رد آن‎ها را بيابيد تا ببينيد راه را درست رفته‎ايد يا نه و هر روز كاري لازم ولو ناخوشايند انجام دهيد تا خود را منضبط نگه داريد.

5. به فعاليتي چالش برانگيز بپردازيد

براي تقويت قدرت تفكر و ارادۀ خويش، دست به كاري بزنيد يا طرحي را اجرا كنيد كه خلاقيت تان را شكوفا مي‎سازد. اين امر وادارتان مي‎كند كه از قواي ذهني تان بيش‎تر استفاده كرده و در كار خويش انضباط داشته باشيد. در اين مسير باقي بمانيد و ببينيد كه توانايي شما بيش از آن است كه خود مي‎پنداريد.

6. مسؤوليت اعمال خود را بپذيريد

" هر فرد مسؤول رفتار خويش است." اين جمله نه تنها از سوي پيامبر اسلام(ص) در احاديث مختلف نقل شده است، بلكه در سال‎هاي گذشته به‎عنوان مبحثي اساسي در كتب و نوشتارهاي روان شناختي به چشم مي‎خورد. هنگامي كه شما مسؤوليت رفتارهاي خود را پذيرفته و پيامدهاي ناشي از آن را به حساب بدشانسي يا ضعف و سستي ديگران نگذاريد، قبل از انجام هر عمل به نتايج آن فكر كرده و براي انجام هرچه بهتر آن برنامه‎ريزي كرده و با نظم و دقت پيش مي‎رويد.

7. وقت شناس باشيد

يكي از ويژگي‎هاي بارز افراد منظم، وقت شناس بودن آن‎هاست. هنگامي كه مي‎خواهيد با ديگران قرار بگذاريد، به همۀ جوانب از جمله ترافيك، محل قرار و كارهاي ديگري كه بايد در آن روز انجام دهيد خوب فكر كنيد. سعي كنيد براي ديگران نيز به اندازۀ خودتان احترام قائل شويد. اگر بايد صبح زود در دانشگاه يا محل كار خود حاضر باشيد، بهتر است كمي زودتر از خواب برخيزيد. با اين كار دلهرۀ دير رسيدن به محل كار يا دانشگاه خود را نخواهيد داشت و روزتان را با استرس آغاز نمي‎كنيد.

8. افراد منظم را به‎عنوان دوست انتخاب كنيد

دوستان و معاشران منظم، تاثيري بس بزرگ در به وجود آمدن نظم در زندگي انسان دارند. شما مي‎توانيد با مشاهدۀ رفتارهاي دوستان منظم خود از آن‎ها الگوبرداري كرده و از آن‎ها سرمشق بگيريد. از طرف ديگر آرامش و اعتدالي كه در زندگي دوستان منضبط شما وجود دارد با گذشت زمان به زندگي شما نيز تسري مي‎يابد.

9. هنر مديريت زمان را بياموزيد

از مهم‎ترين راه‎هاي دست يابي به نظم، تقسيم وقت است. تنظيم وقت افزون بر آن‎كه باعث پديد آمدن نظم است، سبب مي‎شود انسان از اوقات فراغت نيز به خوبي بهره مند گردد و براي همه اوقات خود برنامه‎ريزي كند و از فرصت‎ها بهره جويد. براي تنظيم زمان خود در آغاز بايد بدانيد كه وقتتان صرف چه فعاليت‎هايي مي‎شود. براي اين كار مي‎توانيد دفترچه‎اي تهيه كرده و به مدت يك هفته فعاليت‎هاي روزانه‎تان را در آن يادداشت كنيد. اكنون با مرور اين دفترچه مي‎توانيد فعاليت‎هاي ضروري، فعاليت‎هاي غير ضروري و فعاليت‎هايي كه باعث اتلاف وقتتان مي‎شوند را از هم تشخيص داده و با حذف فعاليت‎هاي نامطلوب زمان بيش‎تري را به فعاليت‎هاي سودمند و مفيد اختصاص دهيد. به علاوه سعي كنيد هيچ گاه كارهايتان را تا آخرين فرصت اعلام شده به تعويق نيندازيد.

 جوان

حديث جوان
امام باقرعليه السلام:

نسبت به نماز بي‎اعتنا مباش و آن را سبك و ناچيز مشمار، همانا كه پيامبر خدا هنگام وفات خود فرمود:هركس نماز را سبك شمارد و يا مسكرات بنوشد از - امّت - من نيست و بر حوض كوثر وارد نخواهد شد.
وسائل الشّيعة، ج 4، ص 23

ولايت و جوانان
مجلس خيلي مهم است

مجلس خيلي مهم است؛ مجلس شوراي اسلامي جايگاه بسيار با اهميتي است. چرا؟ چون مجلس ريل‎گذار حركتِ دولت است. دولت‎ها را در نظر بگيريد مثل يك قطاري كه بر روي يك ريلي بايد حركت كنند؛ اين ريل را مجلس شوراي اسلامي با قوانين خود مي‎گذارد. البتّه در گذاشتن قانون، دولت و مجلس همكاري مي‎كنند؛ دولت لايحه مي‎دهد، مجلس لايحه را كم و زياد مي‎كنند، اصلاح مي‎كنند، تصويب مي‎كنند. اين ريل گذاشته مي‎شود و دولت بايد روي اين ريل حركت بكند. اگر چنان‎چه مجلس به دنبال رفاه مردم، عدالت اجتماعي، گشايش اقتصادي، به دنبال پيشرفت علم، پيشرفت فنّاوري، به دنبال عزّت ملّي و استقلال ملّت باشد، ريل‎گذاري او به سمت اين هدف‎ها خواهد بود؛ اگر مجلس مرعوب غرب باشد، مرعوب آمريكا باشد، دنبال حاكميت جريان اشرافي‎گري باشد، ريل‎گذاري او در اين جهت‎ها خواهد بود؛ كشور را بدبخت خواهند كرد.
1394/11/28

حكايت
قصاص روزگار

فرمانده مردم آزاري، سنگي بر سر فقير صالحي زد، در آن روز براي آن فقير صالح، توان و فرصت قصاص و انتقام نبود، ولي آن سنگ را نزد خود نگه داشت: سال‎ها از اين ماجرا گذشت تا اين‎كه شاه نسبت به آن فرمانده خشمگين شد و دستور داد او را در چاه افكندند. فقير صالح از حادثه اطلاع يافت و بالاي همان چاه آمد و همان سنگ را بر سر آن فرمانده كوفت.
فرمانده: تو كيستي؟ چرا اين سنگ را بر من زدي؟
فقير صالح: من فلان كس هستم كه در فلان تاريخ، همين سنگ را بر سرم زدي.
فرمانده: تو در اين مدت طولاني كجا بودي چرا نزد من نيامدي؟
فقير صالح: از جاهت انديشه همي كردم، اكنون كه در چاهت ديدم، فرصت غنيمت دانستم.(يعني از مقام و منصب تو بيمناك بودم، اكنون كه تو را در چاه ديدم، از فرصت استفاده كرده و قصاص نمودم).
حكايت‎هاي گلستان سعدي

پند و اندرز
انسان تا در دنيا هست بايد در تلاش و كوشش باشد

عبادت با روح است كه هدف آفرينش انسان است و انسان با رسيدن به آن هدف حيات طيب و زندگي پاكيزه پيدا مي‎كند. زندگي پاكيزه در دنيا حاصل نيست، چون جهاني كه با بلا پيچيده است هرگز طيب نخواهد بود. خداي سبحان مژده داد آن‎ها كه مؤمن‎اند و به اين ايمانشان احترام گذاشتند و عمل صالح انجام دادند، به آن‎ها حيات پاكيزه و زندگي طيب عطا مي‎كنيم؛ و زندگي پاكيزه در دنيا ممكن نيست؛ زيرا دنيا عالمي نيست كه زندگي او پاك و منزه از رنج و درد و آسيب و آفت و مانند آن باشد. دنيا عالمي است كه دار بالبلاء محفوفه...، زندگي‎اش پيچيده به رنج است. چگونه زندگي كه با رنج پيچيده است طيب باشد. پس اگر خداي سبحان به انسان مؤمن كه با عمل صالح به سر مي‎برد، وعده زندگي طيب داد و فرمود: اگر كسي مؤمن بود و عمل صالح داشت ما به او حيات طيب و پاكيزه مي‎دهيم؛ زندگي پاكيزه در دنيا نخواهد بود و انساني كه به سر عبادت رسيد به آن حيات طيب مي‎رسد. يعني يك زندگي كه از هر نقص و عيب منزه باشد در جهان طبيعت ميسر نيست.
انسان تا در دنيا هست بايد در تلاش و كوشش باشد. خداي سبحان مي‎فرمايد: ما انسان را در رنج و گرفتاري آفريديم كه بايد با رنج و تلاش به سر ببرد. عالمي كه انسان در آن در رنج و تلاش است، زندگي او طيب و گوارا نخواهد بود. اگر خدا در قرآن وعده زندگي پاكيزه داد، معناي ديگري دارد و در جهان ديگر ظهور مي‎كند و رسيدن به زندگي طيب نه بدون ايمان ممكن است و نه بدون عمل صالح.
عمل صالح كه با سر و درون عبادت همراه است، انسان را به درون آسمان‎ها مي‎رساند. چه نعمتي بالاتر از اين‎كه انسان به باطن آسمان‎ها راه پيدا كند. اگر كسي خواست سفر آسماني داشته باشد؛ بايد سبكبار باشد؛ بايد آن بندها و گره‎ها را باز كند. اين خطرات و تعلقاتي كه ما به جهان طبيعت داريم هر كدام يك گره و بندي است كه ما را به طبيعت مي‎بندد. چه راهي هست براي اين‎كه ما اين بندها را باز كنيم و سبك بار بشويم و سفر كنيم؟ آن راه‎ها را به ما نشان داده و آموخته‎اند.
آيت‎الله جوادي آملي