صفحه كلبه سبز

درس هاي حفظي را چگونه بخوانيم؟

خواندن درس و امتحان، كم و بيش براي همه دانش‎آموزان دغدغه‎هايي را به دنبال دارد. بعضي از محصلان براي خواندن امتحانات حفظي راحت‎تر هستند و عده‎اي ديگر براي امتحانات مفهومي و محاسباتي. تقريبا همه محصلان در اين دو دسته از امتحانات واهمه و ترس دارند. اگر دانش‎آموزان در طول دوران تحصيل خود به مطالب درسي بيش‎تر توجه كنند مي‎توانند تسلط كافي بر روي دروس را به دست آورند.

به نوشته مشرق، ممكن است دانش‎آموزان در ابتدا به سرعت دروس را مطالعه كنند و پس از پايان يافتن آن‎ها تسلط خاصي بر آن‎چه كه مرور كرده‎اند پيدا نكرده باشند. اين موضوع كاملا طبيعي به نظر مي‎آيد اما دانش‎آموزان با تغيير دادن روش مطالعه و دقت فراوان نتيجه مناسبي به دست خواهند آورد. اما دانش‎آموزان چه بخواهند و چه نخواهند حافظه آن‎ها درصد اندكي از تمام مطالبي را كه مرور كرده‎اند در خود ثبت كرده است.

اين ثبت اطلاعات اوليه كه حاصل روزنامه وار خواندن دروس است، مي‎تواند در بخش مفهومي خواندن دروس موثر باشد و نقش فوق‎العاده‎اي را ايفا كند؛ زيرا دانش‎آموزان بدون اين‎كه تمركز خاصي بر روي مطالب داشته باشند، توانسته‎اند آن‎ها را در ذهن خود ثبت كنند. اين بدان معناست كه روزنامه وار خواندن درس‎هاي حفظي براي شروع مطالعه، روشي موثري خواهد بود كه ذهن دانش آوزان را براي مفهومي خواندن آماده مي‎كند.

چگونه دانش‎آموزان مي‎توانند دروس حفظي را مطالعه كنند؟

دانش‎آموزان بايد در ابتدا روش‎هاي پيش خواني، خواندن دروس، از حفظ گفتن، تمرين كردن مطالب را رعايت كنند.

دانش‎آموزان با پيش‎خواني مي‎توانند تا حدودي مطالب را به ذهن خود منتقل كنند. منظور از پيش‎خواني خواندن سرفصل‎ها، جملات و كلمه‎هايي است كه درشت نوشــته شده. يعني ابتدا بايد مطالبي كه مي‎خواهند مطالعه كنند را مشخص كرده و سـپس به مطالب يك نگاه اجمالي و روزنامه وار بيندازند وپــس از اين‎كه اين كار را انجام دادند، براي خود از همان مطالب سوال‎هايي طرح كنند. هدف از اين سوال‎ها ارتباط برقرار كردن ذهن دانش‎آموزان با مطالب است.

در مرحله مفهومي ديگر بايد مطالب را با دقت هرچه بيش‎تر بخوانند و سعـي نكنند مطالب را تنها حفظ كنند بلكه بهتر است آن‎ها را ياد بگيـرند. دانش‎آموزان در اين مرحله بايد بيش‎ترين تمركـز را داشـته باشند. بايد سعي شود كه اين مرحله به‎صورت كامل انجام گردد. در اين مرحله هر چه بيش‎تر در حالت آماده‎باش ذهني باشند، بهتر مي‎توانند مطالب را درك كنند. در حين مطالعه دروس حفظي، بايد مانند مطالعه دروس مفهومي، با نهايت سرزندگي و تمركز فكر و با متمركز كردن تمام حواس خود روي مطلبي كه مي‎خوانند، عمل كنند.

در اين مرحله دانش‎آموزان با توجه به مطالبي كه مطالعه كرده‎اند بايد سعي كنند به سوالاتي كه از خود پرسيده‎اند پاسخ دهند. اگر توانستند پاسخ دهند، نشان دهنده اين است كه مراحل را به خوبي پشت سر گذاشته‎اند ولي اگر عكس آن جواب دهد بايد دوباره از مرحله خواندن شروع كنند مطالب را بخوانند. اين مرحله ميــزان تمركزشان را درمرحله قبل مشخص مي‎كند.

پس در كل دانش‎آموزان بايد زمان مناسبي را براي خواندن دروس حفظي خود اختصاص دهند تا بهترين نتيجه را به‎دست آورند و هيچ روش جادويي براي حفظ كردن دروس حفظي در مدت زمان كم، وجود نخواهد داشت بلكه بايد با دوره و مرور اصولي و تست پوششي در روزهاي بعد، آن‎ها را در حافظه خود ثبت كنند.

نتايج يك تحقيق جديد نشان مي‎دهد
سبك زندگي افراد به ميزان قابل توجهي در ابتلا به افسردگي نقش دارد

به گزارش فارس نتايج يك بررسي جديد نشان مي‎دهد افرادي كه به مدت حداقل ۳۰ دقيقه در روز ورزش مي‎كنند ممكن است ۱۷ درصد كم‎تر دچار افسردگي شوند.

محققان تأكيد مي‎كنند، حتي اگر افراد از نظر ژنتيكي نسبت به افسردگي آسيب‎پذير باشند، با ورزش مي‎توانند ريسك ابتلا به اين اختلال را كاهش دهند.

دانشمندان ماساچوست با تحقيق روي هزاران نفر دريافتند، تنها 4 ساعت ورزش در هفته مي‎تواند سلامت روان افراد را تضمين كند و آن‎ها را از اختلال افسردگي دور نگه دارد.

كارمل چوي سرپرست اين پژوهش و همكارانش داده‎هايي را از نزديك به ۸ هزار شركت كننده جمع‎آوري كردند و در نهايت مشخص شد، سبك زندگي افراد به ميزان قابل توجهي در ابتلا به افسردگي نقش دارد؛ آن‎هايي كه از سبك زندگي سالم پيروي مي‎كنند و در آن ورزش را جاي داده‎اند از خطر افسردگي در امانند.

نتايج منتشر شده در ژورنال افسردگي و اضطراب، نشان داد افرادي كه خطر ژنتيكي بالاتري دارند ۲۰ درصد بيش‎تر از افراد مبتلا به افسردگي هستند.

مايكل كريگ ميلر، استاديار روانپزشكي دانشكده پزشكي هاروارد، گفت كه براي برخي از مبتلايان به افسردگي، ورزش به خوبي داروهاي ضد افسردگي عمل مي‎كند و بهتر است همه افراد در هفته 150 دقيقه فعاليت ورزشي داشته باشند تا از سلامت روان بهره‎مند باشند.

گوشي هوشمند «مغز» كودكان را تغيير مي دهد

به گزارش ديلي‎ميل، نتايج يك بررسي جديد بيانگر آن است، كودكاني كه ساعات زيادي را صرف بازي و تماشاي تلفن همراه و تبلت مي‎كنند ديرتر از كودكان به توانايي‎هاي زباني مانند خواندن دست مي‎يابند.

دانشمندان تأكيد مي‎كنند، تماشاي بيش از حد صفحه نمايشگر گجت‎هاي هوشمند ساختار مغز كودكان را تغيير مي‎دهد و آسيب‎هاي جبران ناپذيري به آن‎ها مي‎زند.

پژوهشگران مغز كودكان بين سه تا پنج سال را اسكن كردند و دريافتند، كساني كه زياد از صفحه نمايش استفاده مي‎كنند، داراي ماده سفيد كم‎تري در مغز خود هستند. اين ماده بخش اصلي مغز و بخش سطحي نخاع را تشكيل مي‎دهد و به‎طور عمده از سلول‎هاي گليال و آكسون‎هاي ميلينه تشكيل شده است.

اين دسته از كودكان در آزمون‎هاي شناختي نيز نمره كم‎تري نسبت به همسالان خود داشتند.

طبق نتايج مطالعه مركز پزشكي بيمارستان كودكان سينسيناتي، اين دسته از كودكان با استفاده بيش از حد به قدرت تفكر، خواندن و گفتار خود آسيب مي‎زنند.

جان هاتون، نويسنده اصلي اين گزارش تأكيد مي‎كند، خانواده‎ها بايد در جريان تبعات در اختيار گذاشتن فناوري‎ها براي فرزندان خود باشند و ميزان استفاده آن‎ها از تلفن همراه هوشمند و تبلت‎ها را مديريت كنند.

گرچه اين پژوهش نياز به تحقيقات و شواهد بيش‎تري دارد، اما مشخص است كه استفاده بي‎اندازه از وسايل هوشمند در رشد كودكان تأثير منفي به جا مي‎گذارد.

 كلبه سبز

نكات كليدي براي خاموش كردن آتش حسادت به خواهر يا برادر در فرزند اول

يك روانشناس و مشاور در گفت‎وگو با باشگاه خبرنگاران جوان درباره چگونگي رفتار با فرزند اول بعد از تولد فرزند دوم گفت: به دنيا آمدن يك نوزاد جديد همان‎قدر كه اتفاق شيرين و هيجان‎انگيزي براي والدين محسوب مي‎شود، به همان اندازه نيز مي‎تواند براي همشيره‎هاي بزرگ‎تر ايجاد بحران و مشكل‎زا باشد.
اين روانشناس بيان كرد: والدين انرژي زيادي را صرف آماده سازي براي عضو جديد خانواده مي‎كنند و پس از آن توجه خانواده به مراقبت از نوزاد نورسيده معطوف مي‎شود، اين تغييرات و عدم توجه والدين به كودكان بزرگ‎تر براي آن‎ها دشوار است و مي‎تواند به حس حسادت و گاهي برگشت‎پذيري به رفتار‎هاي كودكانه در آن‎ها منجر شود.
اين روانشناس گفت: والدين مي‎توانند با بحث راجع به دنيا آمدن فرزندي ديگر، آن‎ها را از اتفاق در راه با خبر كنند.
وي افزود: به‎طور كلي هرچه فاصله سني بين خواهران و برادر‎ان كم‎تر باشد، اين دوره انتقالي مشكل‎تر خواهد بود، اما سن كودك هرچه قدر هم باشد، با آمدن كودك جديد دنيايش زير و رو خواهد شد، لذا مي‎توان با رعايت برخي از راهكار‎ها انتقال ملايم و كم خطري را براي همشيره‎ها ايجاد كرد.
اين روانشناس با اشاره به اين‎كه بگذاريد كودكان در انجام كار‎هاي نوزاد كمك كنند، اضافه كرد: حداقل در هفته‎هاي اوليه همشيره‎ها مشتاق خواهند بود كه در كار‎هاي نوزاد كمك كنند، اجازه دهيد كه تحت نظارت خود شما كار‎هايي كه از دستشان برمي‎آيد را انجام دهند. اين كار باعث خواهد شد كه بين آن‎ها پيوندي عاطفي و گرم ايجاد شود و كودك بزرگ‎تر را تبديل به خدمتكار نكنيد، چون وظيفه نگهداري از نوزاد تازه زايش يافته وظيفه همشيره‎ها نيست.
وي با بيان اين‎كه والدين بايد به اندازه كافي براي كودك يا كودكان بزرگ‎تر زمان اختصاص دهند، گفت: كودكان مي‎انديشند كه شما همه وقت خود را به نوزاد جديد اختصاص داده‎ايد و اين مساله باعث خواهد شد كه آن‎ها حسود شوند، يا اين‎كه نسبت به شما يا نوزاد احساس پرخاشگري و عصبانيت كنند. هر روز به‎ويژه در زمان‎هايي كه نوزاد در خواب است، زمان ويژه‎اي را به ديگر كودكان نيز اختصاص دهيد تا احساس طرد و ناديده گرفته شدن نكنند، اين مساله باعث كاهش حسادت، پرخاشگري و عصبانيت در آن‎ها خواهد شد.
اين روانشناس تصريح كرد: به خويشاوندان و دوستان خود يادآوري كنيد كه فرزند بزرگ‎تر شما ممكن است بخواهد درباره چيزي غير از نوزاد جديد صحبت كند، اگر بستگان يا دوستان مي‎پرسند كه چگونه مي‎تواند كمك كند، يك فعاليت سرگرم كننده و شاد يا چيز خاصي را براي كودك بزرگ‎تر پيشنهاد كنيد.
وي خاطرنشان كرد: سعي نكنيد احساسات منفي فرزندتان را «رفع» كنيد، فقط بهترين تلاش خود را براي درك و پذيرش آن‎ها انجام دهيد و نسبت به موقعيت و وضع موجود زياد حساسيت به خرج ندهيد.