صفحه آخر

نظر رهبري در مورد نقد شدن چيست؟

رسانه‎هاي منتقد نظام جمهوري اسلامي ايران، بار‎ها رهبري امام خامنه‎اي را غير مردمي گونه دانسته و با تكيه بر همين موضوع سعي بر القاي اين مفهوم در جامعه دارند، بار‎ها شاهد بوديم كه اتفاق‎هاي مختلف را هيزم كرده و بر پاي آتش تفرقه ريختند؛ اما سوال اين‎جاست كه آيا براستي رهبري ايشان غير مردمي است؟

به گزارش جهان نيوز به نقل از باشگاه خبرنگاران، سي سال از انتخاب حضرت آيت‎ا... خامنه‎اي به رهبري جمهوري اسلامي ايران مي‎گذرد، طي سال‎هايي كه ايشان رهبري جامعه اسلامي ايران را برعهده داشتند بارها و بارها در ديدارهاي مردمي حاضر شده و بعضا به‎صورت گفت‎وگوهاي دوطرفه با آن‎ها صحبت كرده‎اند. سفرهاي استاني، ديدار با دانشجويان، ديدار با اقشار مختلف مردم و... كه هر ساله به‎صورت ثابت اتفاق مي‎افتد تنها بخشي از مراودات مردمي رهبري است كه نمونه‎اش در جهان بي‎نظير و بي‎مثال است.

بي بي‎سي آغازگر يك شبهه درباره رهبر انقلاب

پس از افطاري امسال رهبري با دانشجويان، بي‎بي‎سي‎فارسي گزارشي با عنوان جلسه پرحاشيه؛ انتقاد از 'بيت رهبري' در حضور آيت‎الله خامنه‎اي را منتشر كرد و اعتقاد داشت كه افراد بيت رهبري اجازه آزادي بيان و اظهار نظر در مورد شخص رهبري را به فعالان نمي‎دهند.

اين در حالي است كه ساليان سال شاهد برگزاري افطاري دانشجويان و جوانان با رهبري هستيم، مراسمي كه در آن دانشجويان دغدغه‎ها و مسائل خود را بدون هيچ واسطه‎اي به گوش رهبر جمهوري اسلامي مي‎رسانند؛ بعضا در اين جسات بار‎ها شاهد بوديم كه نخبگان و دانشجويان از مسؤولان دولتي، سياست‎هاي كلي نظام و حتي سياست‎هاي رهبري به صراحت انتقاد كرده‎اند.

نظر رهبري در مورد نقد شدن چيست؟

گزارش مغرضانه و هدف‎دار بي‎بي‎سي در حالي است كه مقام معظم رهبري در همان ديدار گفتند: «خيال نكنيد من از شنيدن اين جور نقد‎ها ناراحت ميشوم؛ نه، من از اين‎كه اين حرف‎ها زده نشود، ناراحت ميشوم! بنده در جلسات دانشگاهي و دانشجويي كه اين‎جا هستند مي‎بينم بعضي‎ها از روي احترام خيلي حرف‎ها را كه خيال مي‎كنند من ناراحت مي‎شوم، نمي‎زنند و من از نگفتن ناراحت مي‎شوم، من از گفتن ناراحت نمي‎شوم. من از انتقاد استقبال مي‎كنم. انتقاد هست و كم نيست و بنده اين‎ها را دريافت مي‎كنم. »

برخي‎ها فكر مي‎كنند كه انتقاد موجب ضعف است، اما رهبري انتقاد را نشانه ضعف نمي‎دانند و در اين باره معتقدند: «البته معناى اين حرف آن نيست كه ما بگوييم هيچ‎كس حق ندارد از دولت انتقاد كند؛ چون انتقاد به معناى تضعيف نيست. انتقاد اگر دلسوزانه و منصفانه باشد، كمك هم مى‎كند. اگر انتقادى دلسوزانه هم نبود، بالاخره دانسته مى‎شود. در مقابل حركت دولت، اگر يك وقت عيبجويىِ غيرمنصفانه‎اى هم بشود، نخواهد توانست افكار عمومى و واقعيت‎هاى بيرونى را تحت تأثير قرار دهد. بنابراين من نمي‎خواهم انتقاد را منع كنم؛ اما تخريب را چرا. تخريب به هيچ وجه مصلحت نيست. با هيچ توجيهى كسى نمى‎تواند خود را قانع نمايد كه دولت را تخريب كند.

جواني كه به رهبري نقد كرد و مورد تشويق ايشان قرار گرفت!

در سال ۸۸ و در جريان ديدار و گفت وگوي جوانان نخبه علمي كشور با رهبر انقلاب، يكي از حاضران بدون هماهنگي با مجري مراسم و به دعوت رهبر انقلاب، پشت تريبون قرار گرفت و به شكل صريح، از برخي سياست‎ها و رويه‎هاي حكومتي انتقاد كرد، سخنان افراد منتخب تمام شده بود و مجري برنامه با اعلام پايان وقت صحبت‎هاي حاضران، از رهبر انقلاب دعوت كرد براي جمع صحبت كنند. در اين زمان چندتن از حضار خواستار حضور در پشت تريبون و بيان نظراتشان شدند كه رهبري از مجري پرسيدند كسي نمانده كه صحبت كند؟ مجري پاسخ داد اگر شما اجازه بدهيد، همه جمع هزار نفره‎اي كه اين‎جا هستند، دوست دارند صحبت كنند، اما وقت محدود است.

در اين هنگام رهبر انقلاب به يكي از جوانان در وسط جمعيت كه پرشورتر از بقيه خواستار حضور در پشت تريبون بود، اما توسط برگزاركنندگان مراسم نشانده شد، اشاره كردند و گفتند: «آن آقايي كه پا شده بودند، ايستاده بودند و نشاندندشان... شما بفرماييد».

جوان متقاضي در جايگاه قرار گرفت و خود را دانشجوي رياضي دانشگاه شريف معرفي كرد.

وي ابتدا از نحوه انتخاب افراد براي صحبت نزد رهبري گله كرد. اين گلايه افرادي بود كه نوبت بيان نظراتشان را نيافته بودند و با تشويق حضار روبه رو شد.

بخشي از سخنان وي موضوع نقد رهبري بود. وي گفت: من شايد چهار- پنج سال است كه به‎صورت جدي‎تر روزنامه مي‎خوانم و مجلات را مطالعه مي‎كنم. اين مدت واقعاً به ياد نمي‎آورم كه مطلبي را با عنوان نقد رهبري خوانده باشم... نقد رهبري را هم به شكل عمومي مي‎شود مطرح كرد و هم به‎صورت خاص در مجلس خبرگان. من احساس مي‎كنم اگر چنين نشود، اين شرايط منجر به نفاق و كينه مي‎شود؛ مثلاً يك چيزي كه در ابتدا يك انتقاد ساده است، چون بستر مناسبي براي بيان پيدا نمي‎كند، ممكن است جنبه مغرضانه به خود بگيرد و كم‎كم بي‎انصافي‎هايي پيدا شود.»

در اين هنگام، يادداشتي حاكي از اتمام وقت به سخنران داده شد. او از رهبري پرسيد وقت گذشته است، اما اگر موافق باشيد ادامه دهم. رهبر انقلاب نيز با اشتياق پاسخ دادند: البته از اول هم وقت گذشته بود، ولي من موافق ادامه صحبت‎هاي شما هستم. اين دانشجو صحبت‎هايش را ادامه داد و برخلاف سايرين كه طبق هماهنگي با مجري مراسم، صحبت هايشان را در ۴ دقيقه محدود مي‎كردند، حدود ۱۰ دقيقه صحبت كرد و در ادامه با انتقاد از چگونگي برخورد نيروي انتظامي با تجمعات پس از انتخابات پرسيد: «اگر مقداري روش‎هاي اقناعي‎تر داشتيم و از خشونت به جز در موارد ضرورت استفاده نمي‎كرديم، نظام ما بقاي بهتري نداشت؟ آيا مردم متحدتري نداشتيم؟ چون وحدت واقعي به نظر من بيش از اين‎كه با نصيحت حاصل شود نتيجه‎ي رفتار مردم با حكومت و رفتار حكومت با مردم است و رفتار مردم با همديگر است.»

وي در پايان، مودبانه تشكر كرد و به‎جاي خود بازگشت و رهبر انقلاب نيز مانند بقيه سخنرانان از ايشان هم با بيان طيب الله انفسكم تقدير كردند.

رهبر انقلاب در ابتداي سخنان خود با ابراز خوشحالي از اين‎كه سخنان نخبگان هر سال قوي‎تر و عميق‎تر از قبل مي‎شود و يادآوري ضروت شكر نعمت نخبگي با خدمت به مردم و كشور؛ اهميت توليد علم، آزادانديشي در دانشگاه‎ها و مرز شكني علمي در پيشرفت و اقتدار كشورمان را كليدي توصيف كردند و ضمن اشاره به برخي نكات مطرح شده توسط حاضران، درباره سخنان دانشجوي منتقد نيز گفتند: «خيال نكنيد من از شنيدن اين جور حرف‎ها ناراحت ميشوم. نه...، من از اين‎كه اين حرف‎ها زده نشود، ناراحت مي‎شوم. در جلساتِ دانشجويى، دانشگاهى كه اين‎جا هستند، بنده گاهى كه ببينم حالا بعضى‎ها روى ملاحظه، روى احترام، روى هرچه، بعضى از اين حرف‎ها را كه خيال مي‎كنند من خوشم نمى‎آيد، نمي‎زنند؛ از نگفتنش ناراحت مي‎شوم؛ از گفتنش مطلقاً ناراحت نمي‎شوم.»

بيت رهبري در سال‎هاي اخير به صريح‎ترين انتقادها هم واكنش نشان نمي‎دهد

علي طلوعي، رئيس بسيج دانشگاه تهران، با اشاره به برخي مواضع رسانه‎هاي بيگانه و شبهاتي كه در اين باره مطرح مي‎شود به شرايط حضور و سخنراني نماينده تشكل‎هاي دانشجويي در ديدار با رهبر انقلاب اشاره كرد و گفت: به‎طور كلي در سال‎هاي اخير فرصت حرف زدن به نگاه‎هاي مختلف داده مي‎شود، در اين دو سال اخير اگر اشتباه نكنم نماينده‎هاي نشريه‎هاي دانشجويي خيلي جدي، صريح‎ترين انتقاد‎ها و بعضا بي‎احترامي‎ها را داشتند و برخوردي از جانب حضرت آقا و مسؤولين بيت نمي‎شد.

وي ادامه داد: بعضي از دوستان در ميان جلسه مطالبي داشتند و با توجه به داشتن وقت به آن‎ها هم تريبون مي‎دادند؛ به نظر من خيلي هم در اين ديدار‎ها لازم به زدن همه حرف‎ها نيست.

رئيس بسيج دانشگاه تهران تصريح كرد: مطالب خيلي صريح‎تر از چيزي كه بي‎بي سي فكر مي‎كند به مقام معظم رهبري مي‎رسد اما با همه اين حرف‎ها برگزاري اين مراسم مي‎تواند بهتر هم باشد.

محبوبيتي كه ترس به جان دشمن انداخته است

با مرور همه اين موارد يك سوال به ذهن متبادر مي‎شود و آن اين‎كه به راستي دشمن و رسانه‎هاي بيگانه با چه هدفي رهبر انقلاب، زندگي شخصي ايشان و فرزندان‎شان را هدف قرار گرفته‎اند؟ آيا غير از اين است كه محبوبيت امروز رهبر انقلاب در بين نسل‎هاي چهارم و پنجم پس از انقلاب دشمن را به ترس و واهمه وا داشته است؟!

 حديث مهدي(عج)

به سوي ظهور

امام صادق عليه السلام:
منتظر ظهور امام دوازدهم مانند كسي است كه در ركاب پيامبر خدا(ص) شمشير كشيده است و از ايشان دفاع مي‎كند.
كمال الدين و تمام النعمه، ص 647

 راه امام

خوي حيواني استكبار

بناى سياسيون هم همين معناست كه يك چيزى را تشر مى‎زنند ببينند طرف چه جورى است؛ اگر چنان‎چه طرف ايستاد مقابل‎شان، اين‎ها عقب مى‎زنند و اگر چنان‎چه نه، آن بيچاره عقب رفت، اين‎ها هم جلو مى‎آيند. حيوانات هم همين جورند. حيوانات هم همين خصوصيات را دارند كه اول مى‎آيد جلو ببيند اين چه آدمى است. اگر اين آدم ايستاد دستش را بلند كرد، فرار مى‎كند. اگر اين فرار كرد، دنبالش مى‎كند. اين خوى حيوانى است.
صحيفه امام، ج 3، ص 245

 در پرتو خورشيد

دقت در حفظ حقوق مردم

درخصوص حفظ حقوق مردم و تعدي نكردن به حريم ديگران، معظم‎له خيلي حساس مي‎باشند. بعد از بمباران شيميايي حلبچه، شهر كاملاً از مردم خالي شد، اما اموال زيادي در داخل شهر بود و دام‎ها و احشام بسياري به‎جا مانده بود.
وقتي از ايشان - به‎عنوان رئيس جمهور و رئيس شوراي عالي دفاع - استعلا‎م شد، با تأكيد فراوان فرمودند: «هيچ‎كس حق ندارد از اموال مردم شهر حلبچه چيزي بردارد؛ فقط آن‎چه متعلق به ارتش عراق است، برداشتنش به‎عنوان غنيمت جنگي، اشكال ندارد.»
سردار پاسدار علي فضلي