صفحه اول

تكليف انسان ها در ماه مبارك رمضان

 علي شيرازي

ماه مبارك رمضان، ماه استغفار و استغاثه است. در دعايي كه در روزهاي مبارك رمضان داده شده است، مي‎خوانيم؛ «هذا شهرالانابه و هذا شهر المغفره و الرحمه و هذا شهر العتق من النار.»

استغفار؛ يعني طلب مغفرت و آمرزش الهي براي گناهان. با استغفار، باب بركات و رحمت الهي به روي انسان باز مي‎شود. گناهان انسان بخشيده مي‎شود و آدمي از آتش جهنم نجات پيدا مي‎كند.

ماه مبارك رمضان، ماه توبه است. در همان دعا مي‎خوانيم: «هذا شهر التوبه.»

توبه؛ يعني بازگشت به سوي خدا. استغفار، جزئي از توبه است. با استغفار، گناه محو مي‎شود. محو گناه كافي نيست. حركت به‎سوي خدا لازم است. توبه، باب بازگشت به‎سوي خداست. در دعاي چهل و پنجم صحيفه سجاديه مي‎خوانيم: «و جعلت علي ذلك الباب دليلا من وحيك لئلايضلوا عنه»، يك راهنما از قرآن و وحي براي اين باب گذاشت تا انسان اين در را گم نكند و از اين در وارد شود، توبه كند و به‎سوي خدا بازگردد. از كژراهه، به راه مستقيم هدايت شود. راه تفضلات الهي را به‎سوي خود باز نمايد. به‎سمت كمال حركت كند. به روح خود صفا بخشد و به اوج عرفان و معنويت برسد؛ و قدرت مبارزه و مقاومت پيدا كند.

خداوند در قرآن مي‎فرمايند: «از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد، سپس به سوي او بازگرديد و توبه نماييد؛ تا او از آسمان پي‎درپي بر شما باران بفرستد، و نيرويي بر نيروي شما بيفزايد.»

ماه مبارك رمضان، ماه عبادت و دعا و مناجات است. ماه تقرب الي‎ا... است. انسان با دعا و تضرع، خود را به خداي متعال نزديك مي‎كند؛ با دعا، درب خزائن الهي را باز مي‎كند.

خداوند در آيه 186 سوره بقره و در خلال آيات مربوط به روزه و ماه رمضان، مي‎فرمايد؛ «هرگاه بندگانم از تو درباره من بپرسند، بگو به‎راستي من نزديكم، دعاي نيايشگر را آن گاه كه مرا مي‎خواند، پاسخ مي‎گويم.»

دعاي خالص را، دعاي با تضرع را، دعاي همراه با ايمان را، دعاي با دل پاك و با حضور قلب را، دعاي با توجه و جدي را، دعاي با زبان صادق را اجابت مي‎كند.

دعا وسيله‎اي است براي احساس محبت و شوق و تقرب به پروردگار، وسيله‎اي است براي توبه و بازگشت به سوي خدا و رجوع الي‎الائمه، وسيله‎اي است براي تقرب الي‎ا... و نزديك‎تر شدن به خداوند عزيز. وقتي انسان به خدا نزديك شد، مي‎فرمايد: «دعاي اين دعاكننده را پاسخ مي‎گويم.»

ماه مبارك رمضان، ماه انس با دعاي افتتاح و دعاي سحر است. ماه انس با دعاي ابوحمزه ثمالي است. راه انس با مناجات اميرالمؤمنين عليه السلام و مناجات صحيفه سجاديه است. ماه انس با دعاي جوشن صغير و كبير است.

ماه مبارك رمضان، ماه احساس نزديكي به خدا و حرف‎زدن با خداست. با هر زباني مي‎شود با خدا حرف زد. ادعيه مأثوره از امامان معصوم(ع) به ما ياد مي‎دهد كه چگونه با خدا حرف بزنيم، چه بخواهيم و چگونه به درگاه او التماس كنيم.

دعا، يعني خواستن و خدا را خواندن. دعا، يعني ارتباط انسان با خدا. دعا، يعني حرف دل را با خدا درميان گذاشتن. دعا، يعني خواستن و گرفتن از خداوند متعال.

ماه مبارك رمضان، ماه عبادت است و به فرموده پيامبر عزيزمان: الدعاء مخ العباده؛ دعا، مغز و روح عبادت است.

در دعا حالتي وجود دارد كه عبارت است از وابستگي مطلق به پروردگار و خشوع در مقابل او. اصل عبادت هم اين است.

ماه مبارك رمضان، ماه بهار قرآن است. ماه انس با قرآن است ماه باور قرآن و فهم قرآن است.

انس با قرآن، يعني قرآن را خواندن و بازخواندن و بازخواندن و در مفاهيم قرآني تدبر كردن و آن‎ها را فهميدن و اراده و استقامت خود را قوي‎تر كردن و به دستورات الهي عمل كردن.

حضرت علي(ع) در نهج‎البلاغه مي‎فرمايند: «ما جالس هذا القرآن احد الا قام عنه بزياده او نقصان من عمي» - وقتي از كنار قرآن بلند مي‎شويد، چيزي بر شما افزوده شده است، و آن هدايت است - زياده في هدي - و چيزي از شما كم شده است، او نقصان من عمي - و آن كوري و جهالت است.

يكي از راه‎هايي كه به اعتقادات و مباني فكري و به روح و ايمان ما عمق مي‎بخشد، انس با قرآن است. تلاوت قرآن، زمينه‎ساز انس با قرآن است و وقتي انس با قرآن پيدا شد، اين مجال به وجود خواهد آمد كه انسان از قرآن استفتاء كند، سخن قرآن را در زمينه مسائل گوناگون زندگي بخواهد و بشنود؛ و دل را به مفاهيم قرآني و معاني قرآني نزديك كند و آن را به شكل آيات قرآن در بياورد.

اگر دل ظرفِ پذيرنده باران هدايت قرآن شد، مقاصد و اغراض شخصي، منافع مادي، قدرت‎طلبي، پول‎طلبي، دنياطلبي، رفيق‎بازي و مانند آن موجب نخواهد شد كه انسان هدايت قرآن را فراموش كند؛ از دست بدهد و پشت سر بيندازد.

بدبختي جوامع اسلامي و عقب‎ماندگي كشورهاي اسلامي، به‎خاطر دوري از قرآن و حقايق و معارف آن و عدم انس با قرآن است.

مطالبه اسلام از مسلمين، تحقق كامل دين اسلام و ايجاد نظام اسلامي به نحو كامل است. اقامه قسط و عدل در جامعه، تنها از راه انس با قرآن حاصل مي‎شود. نظام اسلامي از مسير انس با قرآن ايجاد مي‎گردد. اقامه دين با انس با قرآن حاصل مي‎شود.

در سوره شوري آمده است: «آن چه به سوي تو وحي كرديم، و آن‎چه ابراهيم و موسي و عيسي را بدان سفارش نموديم، آن بود كه دين را به‎پا داريد.»

ماه مبارك رمضان، ماه اقامه دين است، ماه تكامل و تعالي معنوي انسان است، ماه تقويت معرفت اسلامي است، ماه خودسازي و عروج روح انسان است، ماه بازسازي و بازيابي خود است، ماه تحول در دل‎ها و محيط زندگي و كار است، ماه جهاد اصغر و جهاد كبير است، ماه تمرين تسلط بر نفس است، ماه قدم‎نهادن در وادي تقوا و ماه پاكيزه‎شدن و خالص‎شدن است.

ماه مبارك رمضان، ماه انجام نوافل نمازهاي شبانه‎روزي و ماه انجام نماز شب است. هشت ركعت قبل از نماز ظهر، هشت ركعت قبل از نماز عصر، نوافل مغرب از اين دو مهم‎تر است. نافله صبح خيلي مهم است. يازده ركعت نافله شب، در اين سحرهاي ماه مبارك، خيلي ارزشمند است. در شب‎هاي ماه مبارك به‎طور قهري و طبيعي بيدار مي‎شويم. از فرصت استفاده كنيم و نماز شب بخوانيم. اين يك توفيق الهي است.

ماه مبارك رمضان، ماه جهاد است. ماه جهاد مالي است. با چشيدن گرسنگي و تشنگي، به فكر گرسنگان و محرومان و فقرا مي‎افتيم؛ و بايد خود را براي مبارزه با فقر و مجاهدت در راه زدودن غبار محروميت از چهره محرومان و مستضعفان موظف بدانيم و با جهاد مالي، فقر را در جامعه ريشه‎كن كنيم.

كفاره روزه عمد و غير عمد و طعام‎دادن به فقرا، شعبه‎اي از جهاد مالي در ماه مبارك رمضان است. در روز عيد فطر نيز يك واجب مالي وجود دارد كه عبارت از اداي زكات فطره است. زكات هم آن اداي مالي‎اي است كه موجب طهارت انسان مي‎شود. موجب طهارت روح و پاكي انسان از حرص و بخل و آلودگي‎ها مي‎گردد.

ماه مبارك رمضان، ماه خودسازي است. اولين و مهم‎ترين قدم در خودسازي اين است كه عيوب خود را با روشني و دقت ببينيم و آن‎ها را برطرف كنيم. استغفار كنيم، توبه كنيم، به‎سوي خدا برگرديم. به خدا نزديك شويم. با دعا و قرآن انس بگيريم با نماز انس بگيريم. با نوافل انس بگيريم. با نماز شب انس بگيريم. از مال بگذريم. آماده گذشت از جان براي بقاي دين و ارزش‎ها بشويم. آماده دفاع از نظام اسلامي بشويم. آماده اقامه قسط و عدل بشويم. آماده ريشه‎كني فقر گرديم؛ و در يك كلام آماده اقامه دين در جامعه بشري بشويم و اسلام ناب محمدي(ص) را به جهان صادر كنيم.

آقاي روحاني!
سرنوشت «تضمين كتبي» اوباما براي ضمانت اجراي برجام چه شد؟!

رهبر انقلاب هفته گذشته در ديدار از دانشگاه فرهنگيان، از عدم اخذ تضمين‎هاي لازم براي اجراي برجام انتقاد كردند و از عدم اجراي شرط ايشان درباره ضرورت امضاي كتبي رئيس جمهور آمريكا خبر دادند.

به گزارش مشرق، ايشان گفتند:

راجع به برجام؛ خب، بنده از روز اوّل بارها و بارها گفتم به آمريكا اعتماد نكنيد! هم در جلسات خصوصي اين را گفتم، هم در جلسات عمومي مردمي گفتم؛ در جلسات خصوصي بيش‎تر هم اين را گفتم؛ گفتم به اين‎ها اعتماد نكنيد؛ اگر مي‎خواهيد قرارداد ببنديد، تضمين‎هاي لازم را فراهم بكنيد، بعد صحبت كنيد، بعد قرارداد ببنديد، بعد امضا كنيد؛ به حرفِ اين‎ها اعتماد نكنيد. يكي از چيزهايي كه بنده آن‎وقت، بخصوص روي آن تصريح كرده بودم اين بود كه گفتم ما اين قرارداد را قبول مي‎كنيم به اين شروط -چند شرط بود- يكي از شرط‎ها اين بود كه گفتيم رئيس‎جمهورِ وقتِ آمريكا بنويسد و امضا كند كه تحريم‎ها برداشته شود؛ اين جزو شرايط ما بود، جزو شرايط بنده بود؛ خب، مسؤولين محترم زحمت كشيدند، تلاش كردند، عرق ريختند، [ولي] نتوانستند و اين نشد و نتيجه‎اش اين است كه داريد مشاهده مي‎كنيد: دو سال، دو سال‎ونيم گذشته است، ما به همه تعهّدات عمل كرده‎ايم، اين مردك مي‎آيد بيرون و مي‎گويد كه من قبول ندارم و خارج مي‎شوم و چنين مي‎كنم و چنان مي‎كنم.(۱)

اشاره رهبر انقلاب به يكي از شروط ايشان براي اجراي برجام در نامه به رئيس‎جمهور درباره الزامات اجراي برجام در ۲۹ مهر ۱۳۹۴ است.

در آن نامه رهبر انقلاب، در اولين شرط اجراي برجام خطاب به روحاني اين طور دستور دادند:‎

اوّلاً: از آن‎جا كه پذيرش مذاكرات از سوي ايران اساساً با هدف لغو تحريم‎هاي ظالمانه اقتصادي و مالي صورت گرفته است و اجرايي شدن آن در برجام به بعد از اقدام‎هاي ايران موكول گرديده، لازم است تضمين‎هاي قوي و كافي براي جلوگيري از تخلّف طرف‎هاي مقابل، تدارك شود كه از جمله آن اعلام كتبي رئيس‎جمهور آمريكا و اتّحاديه اروپا مبني بر لغو تحريم‎ها است. در اعلام اتّحاديه اروپا و رئيس‎جمهور آمريكا، بايد تصريح شود كه اين تحريم‎ها به كلّي برداشته شده است. هرگونه اظهاري مبني بر اين‎كه ساختار تحريم‎ها باقي خواهد ماند، به‎منزله نقض برجام است.(۲)

يك روز پس از ابلاغ نامه رهبر انقلاب به رئيس‎جمهور درباره الزامات اجراي برجام، يعني ۳۰ مهر ۱۳۹۴ حسن روحاني در نامه‎اي به حضرت آيت‎ا... خامنه‎اي رهبر معظم انقلاب اسلامي ادعا كرد كه رئيس‎جمهور آمريكا براي اجراي برجام تضمين كتبي داده است.

در نامه روحاني چنين آمده بود:‎

در تاريخ ۲۶ مهرماه ۱۳۹۴ يعني روز تصويب، رئيس جمهور آمريكا و شوراي وزيران اتحاديه اروپا به‎صورت كتبي و رسمي برچيده شدن تمامي تحريم‎هاي اقتصادي و مالي ظالمانه و غيرقانوني خود را در چارچوب تعهداتشان در برجام اعلام نموده و آن‎را به‎عنوان سند قانوني در روزنامه‎هاي رسمي خود منتشر كردند.(۳)

اكنون با گذشت بيش از دو سال از اجراي برجام و خروج آسان آمريكا از اين توافق، مشخص مي‎شود نكته‎اي كه روحاني در نامه مذكور به رهبري ذكر كرده بود، سنديت نداشته است.

پي‎نوشت‎ها

۱- http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=۳۹۵۴۲

۲ - http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=۳۱۱۶۸

۳ - http://www.president.ir/fa/۹۰۱۷۲

اگر هشدار اميرالمومنين(ع) جدي گرفته مي شد

وضعيت امروز كشور وگرفتاري‎هاي اقتصادي كه دامن مردم و دولت و نظام را گرفته است نتيجه چيست؟ چرا به چنين سرنوشتي مبتلا شديم؟ گراني ارزاق، افزايش قيمت ميوه، مرغ، گوشت، و ساير مايحتاج زندگي، مردم به‎ويژه طبقات متوسط به پايين جامعه را كلافه كرده است و متاسفانه افق روشني از ناحيه تدابير دولت ديده نمي‎شود. به راستي چرا چنين شد و تا كجا قرار است به پيش برويم؟

اين بار بنا داريم به جاي تحليل سياسي، بر اساس قرآن و حديث به تحليل بنشينيم و راه حل را از اولياي خدا و كتاب و سنت بگيريم.

1. خداي متعال در قرآن كريم مي‎فرمايد «فمن اعرض عن ذكري فان له معيشة ضنكا؛ هر كس از ياد من روي گردان شود، بي‎ترديد دچار زندگي سخت و تنگي خواهد شد» و در مقابل مي‎فرمايد «ولو ان اهل القري آمنوا و اتقوا لفتحنا عليهم بركات من السماء و الارض؛ چنان‎چه همه ساكنان شهرها و روستاها به خدا ايمان بياورند و دستورات الهي را اجرا كنند، بركات الهي از آسمان و زمين بر آن‎ها نازل خواهد شد» «و من يتق الله يجعل له مخرجا و يرزقه من حيث لايحتسب؛ كساني كه اوامر و نواهي الهي را رعايت كنند، خداوند راه خروج از بحران‎ها را به آن‎ها نشان مي‎دهد و از جايي كه انتظارش ندارند روزي دريافت خواهند كرد.» «ومن يتوكل علي الله فهو حسبه اِنَّ اللّهَ بلِغُ اَمرِه؛ هركس به خدا توكل كند خداوند براي او كفايت مي‎كند.» «فعلي الله توكلوا ان كنتم مومنين؛ تنها و تنها بر خداوند توكل كنيد و دل ببنديد اگر ايمان داريد.»

2. خداوند در حديث قدسي بعد از سوگندهاي شديد مي‎فرمايد: لَأَقْطَعَنَّ أَمَلَ كُلِّ مُؤَمِّلٍ [مِنَ النَّاسِ] غَيرِي بِالْيأْسِ، وَ لَأَكْسُوَنَّهُ ثَوْبَ الْمَذَلَّةِ عِنْدَ النَّاسِ، وَ لَأُنَحِّينَّهُ مِنْ قُرْبِي، وَ لَأُبَعِّدَنَّهُ مِنْ فَضْلِي!؛ بي‎ترديد و قطعا اميد كساني را كه به غير من دل ببندند به نوميدي تبديل مي‎كنم و حتما آنان را در پيش چشم مردم خوار و ذليل خواهم كرد و آنان را از قرب خود دور نموده، از فضل و بخشش خودم بي‎بهره‎شان خواهم ساخت.

3. اميرالمؤمنين(ع) اين سنت الهي را بارها و بارها با زبان‎هاي مختلف براي مردم بيان كرده اند؛ در خطبه 27 نهج البلاغه مي‎فرمايند «فمن ترك رغبه‎عنه البسه الله لباس الذل و شمله البلاء؛ كساني كه ميدان جهاد و مقاومت را رها سازند و به سازش و مذاكره با دشمن روي آورند، خداوند لباس ذلت و خواري را بر اندامشان مي‎پوشاند و دچار بلا و مصيبت مي‎شوند و كوچك و حقير مي‎گردند. و دل آن‎ها در پرده گمراهي باقي مانده، و حق از آن‎ها روي مي‎گرداند. آن‎ها محكوم به خواري شده، از عدالت و انصاف نيز محروم مي‎مانند.» حضرت در باب مقاومت و مبارزه با دشمن راهبرد جالبي را ارائه مي‎كنند: «اغزوهم قبل ان يغزوكم، فوالله ماغزي قوم في عقر دارهم الا ذلوا؛ به دشمن حمله ببريد قبل از آن‎كه به شما حمله آورد؛ زيرا سوگند به خداوند هر ملتي كه در درون خانه اش مورد هجوم قرار گيرد ذليل خواهد شد.»

4. متاسفانه جرياني سياسي به نام اعتدال كه همان اصلاح طلبان بزك شده بودند با شعار مذاكره برد- برد در سال 92 فضاي تبليغاتي كشور را به دست گرفتند و توانستند با شعارهاي جذاب و چشم پركن، اذهان و اراده‎ها را از خدا به كدخدا سوق دهند. متاسفانه در چنين شرايطي هر چه امام خامنه‎اي فرياد زد و از عواقب شوم اين اعتماد براي مسوولان سخن گفت و هشدار داد، به گوش برخي آقايان نرفت. وامروز مي‎بينيم كه بعد از 6 سال اعتماد به كدخدا همه چيز فروپاشيده و شيطاني كه به او اعتماد شده بود بعد از آن‎كه استفاده خودش را برد از برجام خارج شد و در برابر آن همه امتيازاتي كه دريافت كرده بود به اين ملت «هيچ» نداد.

5. ولي بدتر از آن، اين‎كه باز هم اين جماعت به نوكران كدخدا دل خوش كرده‎اند و قرار است به آن‎ها اعتماد كنند. اين درحالي است كه اروپايي‎ها خودشان مي‎گويند ما نمي‎توانيم براي شما كاري بكنيم. شركت‎هاي مهم و بزرگ اروپايي از ميان راه به كشورشان بازگشتند و اروپا در حال بازي دادن برخي مسؤولان ايراني است.

6. روشن نيست كه چرا دولت ايران همچنان به غربي‎ها اميد بسته و مي‎خواهد باز هم راه رفته و شكست خورده را تجربه كند. به نظر مي‎رسد كه دولت روحاني به پايان راه رسيده و ديگر برنامه‎اي براي اين مسير دشوار ندارد. دولت تصور مي‎كند كه اگر اين رشته باريك اروپايي نيز پاره شود همه چيز از بين خواهد رفت و كشور با چالش جدي مواجه خواهد شد. اين درحالي است كه معطل كردن كشور و سياست التماسي نسبت به اروپايي‎ها روز به روز به اين ملت و كشور آسيب‎هاي جدي وارد مي‎سازد. تنها راه، همان دل سپردن به سياست‎هاي اقتصاد مقاومتي است كه امام خامنه‎اي در طليعه سال نو در حرم امام رضا(ع) به مردم و مسوولان نشان دادند. و گرنه روشن است كه اروپايي‎ها بدون امريكايي‎ها آب هم نخواهند خورد. آقاي روحاني با اين‎كه در دوره مذاكرات 82-84 اروپايي‎ها را آزموده و خودش در كتاب امنيت ملي و ديپلماسي هسته‎اي نوشته است اروپا با يك تشر امريكا صحنه را خالي مي‎كند؛معلوم نيست چرا باز هم مي‎خواهد همه تخم مرغ‎هاي برجام و اقتصاد ملي را در سبد اروپايي‎ها بگذارد؟! به راستي اگر به خدا و پروردگار جهان اعتماد مي‎كردند امروز مشكلات كشور اين گونه بود كه كاسه گدايي به درب خانه دشمنان خدا ببريم و از آن‎ها التماس كنيم و در نهايت نيز دست رد بر سينه‎مان كوبيده شود؟!

 سرمقاله

اگر هشدار اميرالمومنين(ع) جدي گرفته مي شد

 دكتر قاسم روان‌بخش

وضعيت امروز كشور و گرفتاري‎هاي اقتصادي كه دامن مردم و دولت و نظام را گرفته است نتيجه چيست؟ چرا به چنين سرنوشتي مبتلا شديم؟ گراني ارزاق، افزايش قيمت ميوه، مرغ، گوشت، و ساير مايحتاج زندگي، مردم به‎ويژه طبقات متوسط به پايين جامعه را كلافه كرده است و متاسفانه افق روشني از ناحيه تدابير دولت ديده نمي‎شود. به راستي چرا چنين شد و تا كجا قرار است به پيش برويم؟
اين بار بنا داريم به جاي تحليل سياسي، بر اساس قرآن و حديث به تحليل بنشينيم و راه حل را از اولياي خدا و كتاب و سنت بگيريم.
1. خداي متعال در قرآن كريم مي‎فرمايد «فمن اعرض عن ذكري فان له معيشة ضنكا؛ هر كس از ياد من روي گردان شود، بي‎ترديد دچار زندگي سخت و تنگي خواهد شد» و در مقابل مي‎فرمايد «ولو ان اهل القري آمنوا و اتقوا لفتحنا عليهم بركات من السماء و الارض؛ چنان‎چه همه ساكنان شهرها و روستاها به خدا ايمان بياورند و دستورات الهي را اجرا كنند، بركات الهي از آسمان و زمين بر آن‎ها نازل خواهد شد» «و من يتق الله يجعل له مخرجا و يرزقه من حيث لايحتسب؛ كساني كه اوامر و نواهي الهي را رعايت كنند، خداوند راه خروج از بحران‎ها را به آن‎ها نشان مي‎دهد و از جايي كه انتظارش ندارند روزي دريافت خواهند كرد.» «ومن يتوكل علي الله فهو حسبه اِنَّ اللّهَ بلِغُ اَمرِه؛ هركس به خدا توكل كند خداوند براي او كفايت مي‎كند.» «فعلي الله توكلوا ان كنتم مومنين؛ تنها و تنها بر خداوند توكل كنيد و دل ببنديد اگر ايمان داريد.»
2. خداوند در حديث قدسي بعد از سوگندهاي شديد مي‎فرمايد: لَأَقْطَعَنَّ أَمَلَ كُلِّ مُؤَمِّلٍ [مِنَ النَّاسِ] غَيرِي بِالْيأْسِ، وَ لَأَكْسُوَنَّهُ ثَوْبَ الْمَذَلَّةِ عِنْدَ النَّاسِ، وَ لَأُنَحِّينَّهُ مِنْ قُرْبِي، وَ لَأُبَعِّدَنَّهُ مِنْ فَضْلِي!؛ بي‎ترديد و قطعا اميد كساني را كه به غير من دل ببندند به نوميدي تبديل مي‎كنم و حتما آنان را در پيش چشم مردم خوار و ذليل خواهم كرد و آنان را از قرب خود دور نموده، از فضل و بخشش خودم بي‎بهره‎شان خواهم ساخت.
3. اميرالمؤمنين(ع) اين سنت الهي را بارها و بارها با زبان‎هاي مختلف براي مردم بيان كرده اند؛ در خطبه 27 نهج البلاغه مي‎فرمايند «فمن ترك رغبه‎عنه البسه الله لباس الذل و شمله البلاء؛ كساني كه ميدان جهاد و مقاومت را رها سازند و به سازش و مذاكره با دشمن روي آورند، خداوند لباس ذلت و خواري را بر اندامشان مي‎پوشاند و دچار بلا و مصيبت مي‎شوند و كوچك و حقير مي‎گردند. و دل آن‎ها در پرده گمراهي باقي مانده، و حق از آن‎ها روي مي‎گرداند. آن‎ها محكوم به خواري شده، از عدالت و انصاف نيز محروم مي‎مانند.» حضرت در باب مقاومت و مبارزه با دشمن راهبرد جالبي را ارائه مي‎كنند: «اغزوهم قبل ان يغزوكم، فوالله ماغزي قوم في عقر دارهم الا ذلوا؛ به دشمن حمله ببريد قبل از آن‎كه به شما حمله آورد؛ زيرا سوگند به خداوند هر ملتي كه در درون خانه اش مورد هجوم قرار گيرد ذليل خواهد شد.»
4. متاسفانه جرياني سياسي به نام اعتدال كه همان اصلاح طلبان بزك شده بودند با شعار مذاكره برد- برد در سال 92 فضاي تبليغاتي كشور را به دست گرفتند و توانستند با شعارهاي جذاب و چشم پركن، اذهان و اراده‎ها را از خدا به كدخدا سوق دهند. متاسفانه در چنين شرايطي هر چه امام خامنه‎اي فرياد زد و از عواقب شوم اين اعتماد براي مسوولان سخن گفت و هشدار داد، به گوش برخي آقايان نرفت. وامروز مي‎بينيم كه بعد از 6 سال اعتماد به كدخدا همه چيز فروپاشيده و شيطاني كه به او اعتماد شده بود بعد از آن‎كه استفاده خودش را برد از برجام خارج شد و در برابر آن همه امتيازاتي كه دريافت كرده بود به اين ملت «هيچ» نداد.
5. ولي بدتر از آن، اين‎كه باز هم اين جماعت به نوكران كدخدا دل خوش كرده‎اند و قرار است به آن‎ها اعتماد كنند. اين درحالي است كه اروپايي‎ها خودشان مي‎گويند ما نمي‎توانيم براي شما كاري بكنيم. شركت‎هاي مهم و بزرگ اروپايي از ميان راه به كشورشان بازگشتند و اروپا در حال بازي دادن برخي مسؤولان ايراني است.
6. روشن نيست كه چرا دولت ايران همچنان به غربي‎ها اميد بسته و مي‎خواهد باز هم راه رفته و شكست خورده را تجربه كند. به نظر مي‎رسد كه دولت روحاني به پايان راه رسيده و ديگر برنامه‎اي براي اين مسير دشوار ندارد. دولت تصور مي‎كند كه اگر اين رشته باريك اروپايي نيز پاره شود همه چيز از بين خواهد رفت و كشور با چالش جدي مواجه خواهد شد. اين درحالي است كه معطل كردن كشور و سياست التماسي نسبت به اروپايي‎ها روز به روز به اين ملت و كشور آسيب‎هاي جدي وارد مي‎سازد. تنها راه، همان دل سپردن به سياست‎هاي اقتصاد مقاومتي است كه امام خامنه‎اي در طليعه سال نو در حرم امام رضا(ع) به مردم و مسوولان نشان دادند. و گرنه روشن است كه اروپايي‎ها بدون امريكايي‎ها آب هم نخواهند خورد. آقاي روحاني با اين‎كه در دوره مذاكرات 82-84 اروپايي‎ها را آزموده و خودش در كتاب امنيت ملي و ديپلماسي هسته‎اي نوشته است اروپا با يك تشر امريكا صحنه را خالي مي‎كند؛معلوم نيست چرا باز هم مي‎خواهد همه تخم مرغ‎هاي برجام و اقتصاد ملي را در سبد اروپايي‎ها بگذارد؟! به راستي اگر به خدا و پروردگار جهان اعتماد مي‎كردند امروز مشكلات كشور اين گونه بود كه كاسه گدايي به درب خانه دشمنان خدا ببريم و از آن‎ها التماس كنيم و در نهايت نيز دست رد بر سينه‎مان كوبيده شود؟!