صفحه كلبه سبز

براي خودمان هم خيراتي حواله آخرت كنيم!

اعمال و رفتار ما دو نوع‎اند؛ برخي مربوط به خود ما هستند؛ مثل نماز و روزه و صدقه و كمك به فقرا و برخي ديگر داراي آثار اجتماعي‎اند، كه اين آثار گاهي خوب است و گاهي بد؛ گاهي عملي انجام مي‎دهيم و باعث هدايت گروهي از مردم مي‎شود، يا مسجدي بنا مي‎كنيم كه مردم از آن استفاده كنند و... .

روز قيامت، روزي است كه به تعبير قرآن اسرار پنهان، آشكار مي‎شود، رازها آشكار مي‎شود و تمام اعمال آدمي، خوب يا بد آن‎ها آشكار مي‎شود و به آن‎ها رسيدگي شده و انسان، تمام اعمال و عملكرد عمر خود از ريز و درشت را خواهد ديد؛ قرآن در اين‎باره مي‎فرمايد: در آن روز، انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده، آگاه مي‎كنند. (قيامت، 13)

امام باقر (عليه‎السلام) در تفسير اين آيه فرمودند: «مراد از آن‎چه پيش فرستاده است، خيرات و شرورى است كه خود، انجام داده و مراد از آن‎چه از پس فرستاده است، آن سنت‎‎ها و آثارى است كه از خود باقى گذارده، تا مردم بعد از او بدان عمل كنند. پس اگر آن سنت‎‎ها زشت باشد، به اندازه وِزر و وَبال و گناهى كه به مرتكبين مي‎رسد، به همان اندازه به او نيز مي‎رسد، بدون اين‎كه از وزر و وبال مرتكبين آن گناهان، كم شود و اگر آن سنت‎‎ها نيكو باشند، به اندازه ثواب و پاداش و مزدى كه به مرتكبين مي‎رسد به همان اندازه به او هم مي‎رسد؛ بدون اين‎كه از ثواب و پاداش مرتكبين آن اعمال كم شود».

همچنين پيامبر اكرم (صلي‎ا... عليه و آله) فرمودند: «مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَ أَجْر مَنْ عَمِلَ بِهَا إِلَى يوْمِ الْقِيامَةِ مِنْ غَيرِ أَنْ ينْقَصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيءٌ؛ هر كس سنت حسنه و نيكويي را بنا كند، اجر و مزد و پاداشي را مي‎برد و هر كس تا روز قيامت به آن سنت عمل كند، اجر و مزدي براي او نيز به همراه دارد، بدون اين‎كه از اجر كسي كه به آن عمل مي‎كند كاسته شود. » (1)

با توجه به اين آيه و روايات ذيل آن، اعمال آدمي دو دسته هستند؛ برخي مربوط به خود ما هستند و با مرگ انسان، آثار آن‎ها تمام مي‎شود و برخي ديگر حتي بعد از مرگ هم ادامه دارند و همچنان براي صاحب آن عمل، ثواب يا عذاب نوشته مي‎شود؛ به‎طور مثال، پيغمبر اكرم (صلي‎ا... عليه‎ و آله) فرمودند: «هنگامي‎كه فرزند آدم بميرد، أعمال او بريده مي‎شود، مگر سه چيز: اول: فرزند نيكوكارى داشته باشد كه براى او دعا كند. دوم: علم و دانشي از خود به يادگار بگذارد كه مردم از آن بهره‎مند گردند. سوم: صدقه جاريه‎‎اى از خود بگذارد كه پيوسته مردم از آن نفع ببرند». (2)

به‎طور مثال هر كس مسجدي بنا كند، يا بيمارستاني يا... كه مردم از آن بهره‎مند شوند، مادامي كه آن ملك پا بر جا باشد، براي آن شخص، ثواب نوشته مي‎شود و لو اين‎كه خود او از دنيا برود، همچنين هر كس گناهي را در جامعه رواج دهد، مادامي كه آن گناه در جامعه عمل شود، براي او گناه نوشته مي‎شود؛ مثلاً اگر كسي در راه بي‎حجابي زنان مسلمان تلاش كند، تا روز قيامت هر زنى بدون حجاب بيرون رود و هر زنى بدين جهت در فساد بيافتد و هر مردى كه به علت نگاه به آن زن به گناه بيافتد، عين آن گناه و عذابش براى آن بدعت‎گذار خواهد بود، خود او در آتش است و مرتب آتش‎‎هاى جديد براى او هديه مي‎آورند و گفته مي‎شود: اين عذاب جديد به علت گناهان جديدى است كه مردم در اثر آن بدعت‎‎ها مرتكب مي‎شوند.

هر چه آن مسكين در ميان آتش فرياد زند: ديگر اين عذاب‎‎هاى تازه براي چيست؟ اى خدايى كه مي‎گويى من ظلم نمي‎كنم! اين عذاب‎‎هاى جديد براى چيست؟ خداوند متعال مي‎فرمايد: «پروردگار تو أبداً ظلم نمي‎كند» (فصلت، 41) . اين آتش‎‎ها نتيجه و اثر اعمال خود توست كه پيوسته از دنيا به سويت مي‎آيد.

لذا هر كس در دنيا گم‎راهي ايجاد كند؛ سنّت بدى بگذارد، تمام آثاري‎كه براى آن‎ها هست، براى اين شخص بدعت‎گذار نيز خواهد بود. (3)

در نتيجه:

اعمال و رفتار ما دو نوع‎اند؛ برخي مربوط به خود ما هستند؛ مثل نماز و روزه و صدقه و كمك به فقرا و برخي ديگر داراي آثار اجتماعي‎اند، كه اين آثار گاهي خوب است و گاهي بد؛ گاهي عملي انجام مي‎دهيم و باعث هدايت گروهي از مردم مي‎شود، يا مسجدي بنا مي‎كنيم كه مردم از آن استفاده كنند و... .

گاهي نيز همين كار را در طرف گناه و معصيتش انجام مي‎دهيم و يك سنّت غلط كه باعث گم‎راه شدن مردم مي‎شود را بنا مي‎كنيم، مثل تاسيس مراكز فساد، ساختن يك سايت گمراه كننده يا... .

اين دسته از اعمال، چون آثارشان باقي است، با مرگ آدمي همچنان باقي هستند و تا مردم به آن‎ها عمل مي‎كنند و از آن‎ها استفاده مي‎كنند، براي ما نيز ثواب يا گناه نوشته مي‎شود.

پي‎نوشت ها:

1. الكافي، ج5، ص10.

2. منيه المريد، ص103.

3. معاد شناسى، ج 6، ص293.

رعايت بهداشت در مدارس

فصل مدارس فرا مي‎رسد و باز هم احتمال ابتلا به بيماري‎هاي واگيردار ناشي از حضور دانش‎آموزان در كنار هم در مدارس افزايش مي‎يابد.

به منظور جلوگيري از سرايت بيماري به‎ويژه بيماري‎هاي واگيرداري كه از آلودگي‎ ناشي مي‎شوند، رعايت توصيه‎هاي بهداشتي در اين زمينه لازم است.

اما چه نكاتي بايد رعايت شود تا احتمال سرايت بيماري ميان دانش‎آموزان در فضاي مدارس كاهش يابد؟

اصلي‎‎ترين موردي كه بايد در اين زمينه مد نظر قرار گيرد، بهداشت دست‎ها است.

دست‎ها به دليل تماس مستقيم با مواد خوراكي و دست ديگران به هنگام دست دادن، مي‎تواند اصلي‎ترين منبع ناقل ميكروب‎‎هاي آلوده باشد. از همين رو مسؤولان بهداشتي و مسؤولان مدارس بايد تأكيد بسيار زيادي بر شست و شوي دست دانش‎آموزان به‎ويژه هنگام خروج آن‎ها از دستشويي داشته باشند و آموزش‎هاي صحيح شستن دست به دانش‎آموزان نيز مد نظر قرار گيرد.

علاوه بر اين ها، والدين بايد به فرزندان دانش‎آموز خود بياموزند كه قوانين مدرسه را بشناسند و به آن احترام بگزارند. وسايل شخصي مانند ليوان و دستمال را هر روز به همراه خويش به مدرسه ببرند، براي نوشيدن آب در مدرسه از ليوان خود استفاده كنند، براي بهداشت فردي خود اهميت قائل شوند و حداقل دو بار در هفته استحمام كنند، موهايشان را مرتب نگه دارند، جوراب‎هاي خود را مرتب بشويند و با ظاهري آراسته به مدرسه بروند، به تغذيه خود در مدرسه اهميت بدهند و از مصرف مواد خوراكي كم ارزش مانند چيپس و پفك خودداري كنند، براي ميان وعده از لقمه‎هاي خانگي يا ميوه استفاده كنند، اگر مواد خوراكي ميان وعده را از بوفه مدرسه تهيه مي‎كنند، موادي را بخرند كه داراي بسته بندي، مهر استاندارد و نشاني محل كارخانه باشد، از فروشندگان دوره‎گرد اطراف مدرسه خوراكي نخرند. صبح‎ها قبل از رفتن به مدرسه، حتماً صبحانه بخورند تا براي فراگيري درس‎ها انرژي كافي داشته باشند.

خواب و استراحت كافي داشته باشند. شب‎ها زود و بموقع بخوابند تا بتوانند صبح‎ها بموقع از خواب بيدار شوند و با نشاط باشند. برنامه روزانه خود را طوري تنظيم كنند كه بتوانند حركات ورزشي انجام دهند و به‎ منظور حفظ سلامت پاها از كفش مناسب سن و فصل سال استفاده كنند.

منبع: تبيان

 كلبه سبز

مشاوره
چاره اي براي قلدري كودكان

يك كارشناس ارشد مشاوره توانبخشي گفت: والدين بايد در برخورد با كودكان قلدر با اقتدار و عاطفه عمل كرده و نبايد وي را به حال خود ر‎ها كنند.
يلدا فرويد در گفت‎وگو با باشگاه خبرنگاران جوان؛ درباره كودكان قُلدُر خاطرنشان كرد: اين كودكان معمولاً زورگو هستند و همواره سعي مي‎كنند كه در بين همسالانشان حرف خودشان را به كرسي بنشانند.
وي بيان كرد: كودكان قُلدُر تمايل دارند نقش رهبري گروه را بر عهده بگيرند و حق انتخاب بيش‎تري داشته باشند. آن‎ها احساس مي‎كنند كه در مقايسه با ساير كودكان برتر هستند. برخي از كودكان از سنين پايين قُلدُري مي‎كنند و تا بزرگسالي ممكن است اين رفتار آن‎ها ادامه داشته باشد.
اين كارشناس گفت: برخي كودكان پس از دو تا سه سالگي دوست دارند استقلال‎طلبي داشته باشند. از اين رو ممكن است زورگويي كنند و گفته خودشان را به اثبات برسانند؛ بنابراين اين رفتار آن‎ها لزوماً به معناي قُلدُري نيست.
فرويد افزود: برخي از كودكان تا دوران نوجواني نيز زورگويي مي‎كنند و حرف خودشان را به كرسي مي‎نشانند؛ بنابراين اين رفتار آن‎ها طبيعي نيست و طرد آن‎ها از گروه همسالانشان را موجب مي‎شود. كودكان قُلدُر همواره تمايل دارند خواسته‎هايشان اجرا شود و دستور بدهند.
اين كارشناس ارشد مشاوره توانبخشي توصيه كرد: اگر مادر مي‎بيند كه فرزندش قُلدُري مي‎كند بايد با نهايت آرامش دست كودك را بگيرد و به وي اجازه بازي ندهد. البته بايد اين كار را به گونه‎اي انجام دهد كه به شخصيت كودك خدشه وارد نشود. والدين بايد به كودك قُلدُر بگويند زماني مي‎تواند در گروه بازي كند كه به ساير كودكان نيز اجازه دهد نظر خودشان را بيان كنند.
وي گفت: والدين در شكل‎گيري الگوي تربيتي فرزندان نقش موثري دارند. آن‎ها بايد سعي كنند كه جو خوبي در خانه حكم‎فرما باشد و با اقتدار و عاطفه عمل كنند. كودك بايد در عين حالي كه از والدينش محبت، عاطفه و آرامش مي‎گيرد بتواند روي صحبت‎هاي آن‎ها نيز حساب باز كند.

ده‌نمايي خوبان
روابط دختران و پسران قبل از ازدواج عامل مهم جدايي ها

 دكتر كبري خزعلي

مهم‎ترين عامل كه در سال‎هاي اوليه ازدواج حتي در دو سال اول خود را نشان مي‎دهد، تغيير سبك زندگي و تنوع و تكثري است كه در شيوه‎هاي همسريابي در جامعه رواح يافته و متأسفانه برخي نخبگان به‎ويژه روان شناسان با استناد به متون «ترجمه‎اي صرف» بدون لحاظ شرايط فرهنگي جامعه اسلامي ايراني ما به آن دامن مي‎زنند. مثلا وقتي در آموزش‎هاي مهارت‎هاي زندگي و نيز در مباحث و مشاوره‎هاي روان شناختي اكيدا به دانشجو توصيه مي‎شود كه ارتباط با جنس مخالف برقرار كند و بدون ازدواج و يا حتي محرميت محدود، مدت‎ها (حداقل شش ماه) اين رابطه را ادامه دهد و به اين عدم التزام به محرميت شرعي و قانوني تأكيد مي‎شود، جوانان با اين آموزه ها، بارها افراد متعددي را مي‎آزمايند و رها مي‎كنند و گاه هم‎زمان با چند نفر مرتبط مي‎شوند و كم كم به اين دل بستن‎ها و رها كردن‎ها عادت مي‎كنند. به چه دليل اين عادت و بدعت ايجاد شده را به محض تعهد به همسر رها كنند؟ آن‎ها عادت به تنوع طلبي و عدم تعهد كرده‎اند و پس از چند سال ارتباط‎هاي مكرر و متنوع ناگهان نمي‎توانند به يك نفر، متعهد و وفادار بمانند؛ و اگر هم از اخلاق والايي برخوردار باشند، بدبيني‎ها به دليل اين سابقه، هر يك از زوجين، دائم در ارتباطات اجتماعي نگران و مراقب ديگري است كه رفتار سابق همسرش با او، با ديگري تكرار نشود و آغاز اين بدبيني كم كم منجر به تزلزل خانواده و اختلاف و طلاق در همان سال‎هاي اول مي‎شود.