صفحه اول

روحاني رأي آورد يا پيروز شد؟!

 دكتر عبدالله گنجي

سازمان مجاهدين انقلاب در تاريخ 1388/03/18- يعني چهار روز مانده به انتخابات رياست جمهوري – طي نامهاي به رئيس‌جمهور وقت، انتخابات 1384 را نيز زير سؤال برد و خطاب به ايشان نوشت: «سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي از آن‌جا كه انتخاب شما را، انتخابي ناسالم و بر اساس دوپينگهاي خلاف قانون ميدانست و بنابر دلايل ديگري كه ذكر آن را در اين نامه ضروري نمي‌داند، طي چهار سال كه پست رياست جمهوري را به ناحق! تصاحب كرده‌ايد هرگز شما را مستقيماً مخاطب قرار نداده و از شما به‌عنوان رئيس‌جمهور نيز نام نبرده است. » گيرنده اين نامه چهار روز بعد با 25 ميليون رأي دوباره رئيس‌جمهور شد اما مدعيان انحصاري دموكراسي نه او را رئيس‌جمهور دانستند و نه رأي را سالم قلمداد كردند. قطعاً نيروهاي مؤمن به انقلاب اسلامي از اين الگو براي روحاني استفاده نمي‌كنند؛ هم او را رئيس‌جمهور مي‌دانند و هم به رأي مردم تمكين خواهند كرد. اما به واسطه آن چه در ادامه خواهد آمد و مبتني بر مواجه‌هاي كه روحاني در انتخابات با نظام داشت، ما از الگوي آقاي نوبخت استفاده مي‌كنيم كه در برنامه شناسنامه گفت: «ما هيچ موقع دلمان با رئيس‌جمهور سابق صاف نشد»، روحاني رأي آورد و رئيس‌جمهور است اما پيروز نشد.

به گزارش «فارس» در فرهنگ ايراني – اسلامي هيچ آوردهاي پيروزي قلمداد نخواهد شد مگر با اخلاق، يكرنگي، صداقت و تواضع همراه باشد. بنابراين روحاني پيروز اين صحنه نبود، پيروز كسي است كه وقتي پايه‌هاي رأي را لرزان ميبيند به هر دستگيرهاي براي نجات دست نيندازد و هدف وسيله را توجيه نكند. قطعاً روحاني در اين چهار سال از كنش نفس لوامه عذاب خواهد كشيد و اين عذاب زماني برافروخته خواهد شد كه لباس پيامبر را در تن خود حس مي‌كند. علاوه بر آن تفاوت رأي امسال روحاني با رأي 1392 بيش از 6 درصد يا حدود 5 ميليون نفر است. براي اين پنج درصد چه‌ها كه نكرد. او وقتي مشاهده كرد كه كارنامه چهار ساله رأي را به 51 درصد قبلي هم نمي‌رسد از برائت از اعدام منافقين تا به كارگيري بيت امام، از بي‌بي‌سي فارسي تا آمدنيوز، از ظريف تا خاتمي و از تدليس تا حمله به نهادهاي ديگر، از چنگ‌اندازي به‌صورت نظام تا تهديد وحدت ملي، از توليد ده‌ها مساله حقوق بشري براي تشديد تحريم‌هاي غيرهسته‌اي تا بيرون كشيدن هاشمي از قبر و... را در دستور كار قرار داد. روحاني واقعاً يك هنرمند بزرگ است. زماني كه در بدو ورود به قدرت در سال 1392 اعلام كرد: «هنر ارزشي و غير ارزشي نداريم» نميدانستم كه خود نيز به همين الگو پايبند است و اين هنر را از زماني كه احساس كرد رأي به سختي در حال رشد است به كار گرفت و موفق شد. او الگوي خوبي براي رقابت ارائه كرد اما نه در چارچوب مردم‌سالاري ديني كه در قالب دموكراسي غربي قابل بازنمايي است. اما منطق اين‌كه روحاني را هنرمندي چيره‌دست مي‌دانيم چيست؟ اسناد اين هنرمندي را چگونه بايد رؤيت كرد.

- اين هنر روحاني است كه هم پرچمدار آزادي است و همزمان در همين انتخابات، دولت او ده‌ها شكايت از رسانه‌ها را به دادگاه فرستاد.

- اين هنر روحاني است كه در عين شعار: «تحريم‌هاي غيرهسته‌اي را هم برميدارم» به‌عنوان مقام عاليرتبه كشور ده‌ها مساله حقوق بشري براي تشديد تحريم‌هاي غيرهسته‌اي توليد كرد كه مي‌توان از آن به آزاد نبودن جوانان، دانشگاه‌ها، زنان و اعدام و زندان نام برد.

- اين هنر روحاني است كه با حملات به صدا و سيما، قوهقضائيه و نيروهاي مسلح كلاه گشادي را بر سر رأيدهندگان گذاشت و آنان را از پرونده خالي و برنامه آينده دور كرد. اما اگر آن مجموعه‌ها هر اشكالي هم داشته باشند در فرداي انتخابات ارتباطي به رئيس‌جمهور پيدا نخواهد كرد و كسي مطالبهاي از او نمي‌كند و قانون نيز وظيفهاي براي رئيس‌جمهور در اينباره مشخص نكرده است.

- اين هنر روحاني است كه هر آن چه خود آن‌جام مي‌داد همزمان به رقيب نسبت مي‌داد يا به رقيب درباره آن اعتراض مي‌كرد.

- اين هنر روحاني است كه همزمان با اتصال يارانه ميليونها نفري كه قبلاً قطع كرده بود و افزايش يارانه سه برابري 6 ميليون نفر، در چشم رقيب زل ميزد و ميگفت: از كجا ميخواهيد يارانه بدهيد؟ منابع از كجا ميآوريد؟

- اين هنر روحاني است كه بهرغم به كارگيري همه مديريت و منابع كشور به رقيب مي‌گويد اتوبوس از كجا ميآوري؟

- اين هنر روحاني است كه 49 ساعت از وقت صدا و سيما را اختصاصاً به خود و معاون پوششياش اختصاص داده است(به جز اخبار) و شهر به شهر رفت و به صدا و سيما حمله كرد.

- اين هنر روحاني است كه به‌عنوان رئيس شوراي عالي امنيت ملي روي گسلهاي قومي و مذهبي كشور براي رأي حركت كرد و حاضر شد وحدت ملي را فداي رأي كند.

- اين هنر روحاني است كه همه رسانه‌هاي فارسيزبان غرب و اپوزيسيون و ضد انقلاب از او حمايت كنند اما او داخل نظام محسوب شود. امثال آمدنيوز صدها تهمت و افترا به رهبري ببندند و از روحاني حمايت كنند.

- اين هنر روحاني است كه همزمان با حملات به بسيج و سپاه، وزير خارجه و ديپلماتها را كه در شرايط مشابه نيروهاي مسلح هستند در انتخابات به كارگيري شوند.

- اين هنر روحاني است كه بگويد «امام رضا را برايمان بگذاريد» اما در يك اقدام بيسابقه بيت امام را به كار گيرد.

- اين هنر روحاني است كه نظام امام و حكم امام در اعدام منافقين را مورد حمله قرار دهد و همكار احمد منتظري شود اما بيت امام با وي همراهي و احمد منتظري هم از ايشان اعلام حمايت كند و جذب رأي منافقين و خانواده آن‌ها را بر 17 هزار شهيد ترور مقدم دارد.

- اين هنر روحاني است كه ابلاغيه تفكيك زن و مرد در نهادها و ادارات توسط دولت ايشان ابلاغ شود اما با صراحت اعلام كند «با تفكيك جنسيتي مخالفيم» و رقيب را به ديواركشي بين زن و مرد متهم كند.

- اين هنر روحاني است كه در عين چرخش كليپ مشاجره وي با شهيد چمران در مجلس درباره تقاضاي اعدام در نمازجمعه و همچنين تهديد بدحجابان، نظام را متهم به 38 سال اعدام و ممانعت از آزاديهاي اجتماعي كند.

- اين هنر روحاني است كه طراحان فتنه 1388 اتاق عمليات رواني وي را هدايت مي‌كردند اما به كساني كه جرمشان فقط وزير دولت سابق است، حمله كند.

اين هنر روحاني است كه جرم فريدون، ابلاغ حقوقهاي نجومي، صندوق ذخيره فرهنگيان را با نبات امام رضا(ع) ميپوشاند.

- اين هنر روحاني است كه بهرغم آن چه در سطور قبل آمد مي‌تواند در اولين ديدار در چشمان رهبري نگاه كند و لبخند بزند.

روحاني واقعاً هنرمند است. او اثبات كرد هدف وسيله را توجيه مي‌كند. اما كاش اين كار را با لباس پيامبر نمي‌كرد. او اكنون رئيس‌جمهور ماست اما با شاخصهاي دموكراسي رأي آورد نه مردم‌سالاري ديني. نيروهاي انقلاب بر خلاف سازمان مجاهدين و ديگر اصلاحطلبان به رأي ملت تمكين مي‌كنند و مسؤولانه مي‌پذيرند اما منبعد روحاني را با الفاظي همچون «جناب روحاني»، «آقاي روحاني» و «دكتر روحاني» خطاب خواهند كرد و هرگز احتياطاً لفظ «حجتالاسلام» را ديگر استفاده نخواهد كرد. مهم‌ترين شاخه اجتماعي علماي شيعه، دوري از زخارف دنيا و آميختگي زبان و عمل به اخلاق و دوري از خصايصي است كه به قدرت اصالت ميدهد. اما او تا گاو و ماهي تاخت و تا آن جا پيش رفت كه مورد اعتراض اصلاحطلبان معتقد به نظام و خبرگان قرار گرفت. او رأي آورد اما پيروز نشد. اگر او را پيروز بدانيم دموكراسي غربي را جايگزين مردم‌سالاري ديني كردهايم.

 سرمقاله

پيروز واقعي انتخابات، مردم ايران و نظام جمهوري اسلامي است

 دكتر محمد ملك زاده

انتخابات روز جمعه 29 ارديبهشت سال جاري با همه فراز و نشيب‌ها به پايان رسيد و جناب آقاي روحاني با كسب درصدي بيش‌تر از آرا توانست از رقيب اصلي خود، آقاي رئيسي، پيشي گرفته و به رياست‌جمهوري دوره دوازدهم انتخاب شود. اين انتخابات گرچه از جهاتي متمايز با انتخابات سال‌هاي گذشته بود اما بدون ترديد بايد در مجموع آن را كه با حضور با نشاط تمام گروه‌ها و ديدگاه‌هاي مختلف در ايران همراه بود، ترجمان حضور گسترده مردم در صحنه سياسي و پاسداري از كليت نظام مردم‌سالاري ديني در ايران ناميد. تحليل و ارزيابي اين دوره از انتخابات رياست جمهوري، ما را به نتايج بسيار مهمي رهنمون مي‌سازد:
1. در اين دور از انتخابات همچون دوره‌هاي گذشته، دشمنان مردم و نظام جمهوري اسلامي ايران در ابتدا با تبليغات گسترده خويش كوشيدند تا مردم را از حضور در اين عرصه سياسي مايوس نمايند اما از آن‌جا كه تجارب سال‌هاي گذشته نشان مي‌داد قطعا اين پروژه شكست خورده خواهد بود لذا همزمان به ترفند توصيه و دستور به مردم جهت راي دادن يا ندادن به جريانات خاص متوسل شدند تا در صورت حضور گسترده مردم لااقل وانمود كنند شكسته خورده قطعي نبوده و مردم بنا به سفارش آنان به پاي صندوق‌هاي راي حاضر شده‌اند! در حالي كه مردم ايران در طول سال‌هاي پس از پيروزي انقلاب همواره ثابت نموده‌اند داراي استقلال عمل بوده و هيچ نيازي به توصيه و سفارش بيگانگان جهت تعيين آينده سياسي كشور خود ندارند. اين مردم بارها نشان داده‌اند كه دوران تعيين سرنوشت كشور ايران از سوي ابرقدرت‌ها به پايان رسيده است و هرگز تابع نظرات بيگانگان نخواهند بود، از سويي اين استقلال عمل نيز به هيچ كانديداي پذيرفته شده انتخاباتي اجازه نمي‌دهد تا خود را در جايگاه كانديداي بيگانگان تعريف كند؛ كانديداها گرچه داراي تفاوت ديدگاه و خط مشي سياسي متفاوت بوده اما همگي با تاييد مراجع قانوني نظام جمهوري اسلامي و براي رسيدن به هدف نهايي واحد كه همان سربلندي و اقتدار نظام جمهوري اسلامي ايران است پاي در عرصه رقابت نهاده و مردم ايران اسلامي هم همواره با علم به اين حقيقت، آزادانه به فرد يا افراد مورد نظر خويش راي داده‌اند.
2. انتخابات در ايران همواره بايد صحنه رقابت سالم ميان صاحبان افكار و ديدگاه‌هاي متفاوت در درون نظام اسلامي باشد. رعايت اخلاق انتخاباتي در نظام جمهوري اسلامي ايران ايجاب مي‌كند كه بايد با تمكين از قانون، نتيجه انتخابات را هر چه باشد پذيرفت و از نمايش تحركات غير قانوني پرهيز نمود. انتخابات دوازدهمين دوره رياست جمهوري و پيش از آن رياست جمهوري سال 92، نمايش آشكاري از اين قانونمداري در جمهوري اسلامي ايران است كه بايد همواره الگوي تمام جناح‌ها، گروه‌ها و فعالان سياسي در ايران قرار گيرد؛ نكته‌اي كه متاسفانه به دليل بي‌توجهي به آن در انتخابات خرداد 88 از سوي مدعيان اصلاحات، خسارت‌هاي سنگيني بر ملت ايران تحميل نمود و آن فتنه بزرگ را رقم زد. نمي‌توان اين واقعيت را كتمان كرد كه جناح مقابل كانديداي پيروز در اين دو دوره از انتخابات به رغم داشتن پايگاهي عظيم در ميان مردم و با وجود احساس عدم رضايت از نتيجه آراء، ثابت نموده‌اند با پايبندي به اصول ديني و رعايت اخلاق انتخاباتي از قانون تمكين نموده و خود را مكلف به ارج نهادن به رأي نهايي مردم و كمك به منتخب ملت جهت آن‌جام خدمات شايسته بر اساس منافع ملي و مصالح انقلابي خويش مي‌دانند.
3. پيروزي دولت يازدهم و دوازدهم با كسب آرايي در حدود 50درصد از كل آراي مردمي نشان ميدهد جناح منتقد وي از جايگاه مهم و تاثيرگذاري برخوردار است كه بي‌توجهي به نظرات و انتقادات مشفقانه آنان مي‌تواند آثار زيانباري براي جامعه ايران در پي داشته باشد.
رأي 16 ميليوني آقاي رئيسي، نيز در انتخابات اخير كه در فرصت كوتاه و محدود تبليغاتي به دست آمد نشان ميدهد كه ديدگاه‌ها، برنامه‌ها و منش وي در ميان توده‌هاي مردم ايران به ويژه اقشار محروم جامعه خريداران فراواني دارد. از اين رو ضروري است دولت دوازدهم به ديدگاه‌هاي مشفقانه و منتقدانه جناح مقابل توجهي جدي داشته باشد؛ اشتباه‌هاي گذشته را بپذيرد و براي رفع آن‌ها گامهاي اساسي بردارد. كاملا قابل پيشبيني است كه تداوم برخي سياستهاي اشتباه در عرصه‌هاي فرهنگي، اقتصادي، سياسي و دفاعي، به زودي دولت را با موج اعتراضهاي ملت مواجه خواهد كرد؛ زيرا با اصرار بر تكرار اشتباه‌هاي گذشته از جمله در عرصه اقتصادي نمي‌توان انتظار رفع فقر و بيكاري و فساد و فاصله طبقاتي موجود را داشت. در عرصه سياست خارجي دولت بايد با شجاعت و شفافيت بيش‌تر پا به ميدان نهاده و برخي اشتباه‌هاي گذشته را جبران نمايد؛ زيرا تداوم سياستهايي چون انعقاد قراردادهاي نيمه مخفيانه بين المللي كه در دولت يازدهم آن‌جام گرفت، كشور را در وضعيت حساسي قرار خواهد داد.
4. يكي از اشتباه‌هاي رايج دولت يازدهم در عرصه سياست خارجي، برداشت نادرست از مقاصد اصلي دشمنان كينه توز انقلاب اسلامي و عدم موضعگيري صحيح در برابر سياستهاي خصمانه و جنگ طلبانه آنان به ويژه دولت مستكبر ايالات متحده آمريكا بوده است. تصور دولت يازدهم ظاهرا اين گونه بوده كه نرمش زياد در برابر سياستهاي خصمانه دشمنان نظام جمهوري اسلامي ايران مي‌تواند امنيت بيش‌تري براي ما به ارمغان آورد؛ بر همين اساس يكي از تبليغات انتخاباتي دولت اين بود كه ثابت كند اگر مردم به دولت آقاي روحاني رأي ندهند، بايد در انتظار جنگ و حمله نظامي آمريكا باشند! در حالي كه تجارب متعدد گذشته تا به حال ثابت نموده اين سياست نتيجهاي جز جريتر شدن دشمن را در پي نداشته است كه اقدام اخير دولت جنگ طلب آمريكا در انعقاد قرارداد 110 ميليون دلاري تجهيزات نظامي با حاكمان مستبد عربستان سعودي، تهديد مجدد ايران به تجاوز نظامي و درخواست بيشرمانه از ايران براي جلوگيري از گسترش تجهيزات دفاعي در ايام برگزاري انتخابات كاملا مردمي در اين كشور، نشانه ديگري از گستاختر دشمن مستكبر در برابر نرمش دولت جمهوري اسلامي است. تجارب چهار دهه مقاومت ايران اسلامي در برابر استكبار ثابت كرده است كه اتخاذ سياست منفعلانه در برابر چنين دشمناني نتيجهاي جز تشويق آنان به تهديد بيش‌تر و حتي تمايل به تجاوز و به مخاطره انداختن امنيت مردم ايران با برداشت اشتباه ضعيف شدن جمهوري اسلامي ايران در پي نخواهد داشت.
5. در نهايت بايد اذعان نمود انتخابات روز جمعه 29 ارديبهشت سال جاري فارغ از توجه به هر نتيجهاي، نشان از اعتماد مردم به نظام جمهوري اسلامي است؛ زيرا به رغم تبليغات گسترده بيگانگان، حضور گسترده مردم در پاي صندوق‌هاي راي، مهر تاييد مجددي بر جمهوريت نظام اسلامي ايران در كنار اسلاميت آن ميباشد. حماسه حضور مردم در اين انتخابات را بايد ترجمان ديگري از درايت رهبري و بصيرت مردم ايران در اقصي نقاط اين كشور توصيف نمود. مردم در انتخابات اخير نيز همچون گذشته با لبيك به نداي ولي امر مسلمين در پاي صندوق‌هاي راي حاضر شدند تا بار ديگر حماسه حضور خود را در عرصه دفاع از اساس نظام جمهوري اسلامي ايران به اثبات رسانند. اين حضور نشان از ارتباط قوي ميان رهبري با مردم انقلابي ايران است كه پس از گذشت قريب به چهار دهه از پيروزي انقلاب اسلامي، به رغم تمام توطئه‌هاي استكبار جهاني همچنان بر دفاع از موجوديت نظام و پاسداري از آرمآن‌هاي آن پافشاري مي‌كنند. از اين رو به فرموده رهبر معظم انقلاب، پيروز واقعي انتخابات، مردم ايران و نظام جمهوري اسلامي است كه به رغم توطئه و تلاش دشمنان، توانسته است اعتماد اين ملت بزرگ را به‌طور فزاينده جلب كند و در هر دوره درخشش تازهاي نشان دهد.