صفحه خانواده سبز

اشتغال زنان «ضرب» يا «كسر» در زنانگي؟!

راضيه شعبان

[1]. در چهل و سه سال گذشته به‏ويژه سال‏هاي ابتدايي پس از انقلاب «ارج نهادن» و «اصالت دادن» به مقام زن و «بازگشتِ عزت» به شخصيت ذاتي و فكري او از سوي امام خميني(ره) و مقام معظم رهبري، زن در منظر زنان، مردان، جامعه و حتي دنيا رفيع و بزرگ شد؛ اين امر را جز با خوش‏قدمي و خوش‏يمني انقلاب اسلامي نمي‏توان تفسير كرد. به اين ترتيب «زن» پس از دوره‏هايي بس طولاني و تحمل مرارت‏هاي شكننده و گاهاً نابودكننده در زمان پهلوي اول و دوم – اگر نگوييم تاريخ پيش از آن- به جايگاه «اصلي/حقيقي/ بلند» خود دست يافت. دوباره و چندباره بايد اذعان كرد اين مهّم مرهونِ افكار بلندپندارانه امام خميني(ره) و مولودِ مباركِ انقلاب اسلامي است. با اين وجود نمي‏توان ناديده گرفت كه همزمان با «شكل و رو گرفتن» اين مولودِ مبارك تفاسير متفاوتي هم براي نقش زن تعريف و عملي شد.

[2]. زنان پس از انقلاب، در ابتدا مجال يافتند تا خود را از «كالبدِ زني با نمودِ زميني» بازيابند و نمونه اعليِ زن بودن را براي خود متصوّر شوند. اما با وجود اين اتفاقِ ميمون «زن» پس از انقلاب تاكنون خود را در تقابل سه نوع تعريف براي جايگاه خويش ديده است. تعريف اول، زن را تنها در جايگاه مادري، همسري و دختري تصوير مي‏كند كه موظف است تمام همّ خود را در اين مسير معطوف كند. در اين تفسير گرچه الگوي سازگارتري با «ساختمان وجودي زن» ارائه مي‏گردد و او تمام تلاش خود را براي تربيت و حفظ خانواده به كار مي‏گيرد –كه البته مورد تقدير است- اما كمتر در ساخت ديگر شئون اجتماعي جامعه مشاركت دارد. در تعريف دوم چنين تصوير مي‏شود كه زن پس از انقلاب و همزمان با استرداد حقوق غصب‏شده‏اش در گذشته –ازجمله حقِ انتخاب، حقِ حجاب، حقِ تحصيل و حقِ سخنوري- اشتياق فراواني به تحصيل، كسب شغل و ورود به اجتماع در خود مي‏بيند؛ به گونه‏اي كه در حال حاضر جمعيت زنان با تحصيلات بالا گاه بيشتر از مردان است. اين امر، جاي بسي خوش‏وقتي است، در صورتي كه رشد زن در علم و تحصيل، زمينه و هماهنگ با پرورش ديگر قوه‏هاي زنانگي او نيز باشد. اما با اظهار تأسف بايد گفت كه آنچه جامعه كنوني ما به خود مي‏بيند، شوق و رقابت زنان براي كسب درآمد از تحصيل و پيشروي يك‌جانبه به سمت رفاه است. در اين تفسير زن خود را در پله برابر جايگاه مرد مي‏بيند كه به سبب آن زن بدون توجه به «ساختمان وجودي»ِ خود تلاش مي‏كند تا در امور اقتصادي به سهم يكساني نسبت به مرد دست يابد. اخيرا و در سال-هاي كنوني، رسانه و صداوسيما، تعريف ديگري از زن، «ارائه/ موردتمجيد /الگودهي» قرار مي‏دهد كه در آن زن علاوه بر اشتغال به كار –حتي با صرف وقت زياد- در نقش مادري و همسري نيز حاضر مي‏شود. اما سوال اين است كه در اين الگو، «زنِ كامل» معرفي و تبليغ شده است؟ آيا اين نسخه از زن، براي همه زنان قابل تجويز است؟ و سوال مهمتر اينكه «ساختمان وجودي زن» توانايي برآوردن انتظارات اين الگو از زن را دارد؟ نكته حائز اهميت و قابل تأمل اين است كه الگوبرداري از اين تعريف -به‏ويژه در قشر به اصطلاح مذهبي- در حال افزايش است.

[3]. در راستاي دسترسي به استدلالي منطقي و نيز بسط تعاريف از زن، خوب است نگاهي به انديشه و ديدگاه مقام معظم رهبري نسبت به «زن» داشته باشيم. ايشان جايگاه ويژه‏اي براي زنان قائل هستند و حتي زنان را پيشروتر از مردان در برخي جهات معرفي مي‏كنند. اما كدام زنان را؟ از نظر ايشان هنر اصلي زنان در همسري خوب بودن و مادري كردن است، كاري كه هيچ كس ديگري جز زن نمي‏تواند از عهده‏اش برآيد(13تير1386). در جاي ديگري مقام معظم رهبري ضمن تأكيد بر فعاليت اجتماعي زنان و نياز به حضور آنها در عرصه‏هاي مختلف مي‏فرمايند: زن در عرصه فعاليت اجتماعي، سياسي و علمي حق دارد، آن خلأيي را كه حس مي‏كند، انجام دهد(20اسفند1375). چراكه در همه صحنه‏هاي موفقِ انقلاب –به‏ويژه در دوران دفاع مقدس و انقلاب- اين حضور زنان بوده كه به حصول موفقيت رونق بخشيده است. البته ايشان اين نكته را هم گوشزد مي‏كنند كه فعاليت اجتماعي زن نبايد مانع از رسيدن به خانه، همسر و فرزند شود، از سوي ديگري رسيدگي به خانه، همسر و فرزند نيز نبايد او را از انجام فعاليت اجتماعي بازدارد(20اسفند1375). به اين ترتيب ايشان در اسفند سال 91 براي نخستين بار مفهوم «الگوي سوم زن» را بيان كردند كه در آن زن با حفظ «قوه زنانه»‏ِ خود، از بال‏هاي عفت و پاكدامني مدد مي‏گيرد و با نقش‏آفريني منحصربه‏فرد پيرامون خود را نوراني مي‏كند. مقام معظم رهبري نظر موافقي نيز براي اشتغال بانوان دارند اما ذيل آن تصريح مي‏كنند كه گرفتن شغل نبايد كارِ خانه، همسري، كدبانويي و مادري را تحت‏الشعاع قرار دهد. اولويت با آن كاري است كه بديل ندارد(14بهمن1390).

[4]. با توجه به مطالب گفته شده و تحليل جزئي بر آن، اين مطلب استنتاج مي‏شود كه اين خودِ زنان هستند كه بايد براي خود و متناسب با «ساختمان وجودي»‏شان در جامعه، «انديشه‏ورزي/مطالعه» و سپس الگو و معيار تعريف كنند، معضلات جامعه زنان را شناسايي و مسئله‏انديشي كنند و راه‏حل مناسب بيابند. بنابراين تجويز يك الگوي ثابت و تبليغ آن براي همه زنان صحيح نيست؛ هر زني بايد بر حسب «شرايط/توانايي/ساختمان وجودي» خود، الگوي مناسب را ترسيم و تصوير كند. از سويي ديگر، اگر زني به هر دليل يا ضرورتي، شغلي را قبول كرده باشد، نيازمند حمايت دولت در زمينه ارائه و اجراي برنامه‏هاي متناسب با شأن زن، در دستورالعمل‏هاي لازم‏الاجراي دولتي است تا زن همزمان بتواند با فراغت‏فكر به وظايف خانوادگي نيز رسيدگي كند. اين نكته را هم بايد اضافه كرد كه با توجه به سبك زندگي امروزي، حتي براي خانه‏داري، همسرداري و مادري در حد مطلوب و خوب نيز بايد مهارت كافي و موردنياز را كسب كرد. در نهايت تصريح مي‏شود كه زنان، خود بايد تلاش كنند تا بينش صحيح در مورد زن به معناي حقيقي و بر مبناي ارزش‏هاي ايراني-اسلامي را اصلاح و ترويج كنند؛ از سويي بتوانند بن‏بست معضلات زنان در جامعه را درهم‏شكسته و نگاه غلط و غربي به مسئله زن و مرد را خودشان تصحيح نمايند.

 گوناگون

چطور كودك كارآفرين تربيت كنيم؟



بخش دوم
*به كودك زمان بدهيد
به بچه‌هايمان زمان بدهيم تا آزمون و خطا كنند و بتوانند راه حل مناسب را كشف كنند. مثلا فلسفه دادن پول تو جيبي به كودك همين آزمون و خطاهاست. كودك در طول زمان ياد مي گيرد كه چطور مي تواند مسايل مالي اش را حل كند .
*به جاي كودك مشكلاتش را حل نكنيد
بگذاريد بچه ها خودشان با مشكلاتشان دست و پنجه نرم كنند. مثلا اگر كودكان شما با خواهر يا برادر خود سر يك اسباب بازي دعوا مي كنند بهشان فرصت بدهيد تا خودشان مشكلات را حل كنند و اگر ديديد دعوا ادامه دارد آن وقت مداخله كنيد و به آنها كمك كنيد تا راه حل را پيدا كنند. خلاصه اينكه لقمه حاضر و آماده دست بچه ها ندهيد.
*به كودك اجازه بدهيد با پيامدهاي طبيعي تصميم اشتباهش مواجه شود
به كودك اجازه دهيد با عواقب كار و تصميم اشتباهش مواجه شود؟ چطور؟ يعني بچه را در موقعيت خطرناك بگذاريم؟ خير. به كودك حق انتخاب بدهيد و اجازه بدهيد تا با عواقب منفي انتخابش مواجه شود. با يك مثال به شما توضيح مي دهيم. مثلا در يك مركز خريد فرزندتان چشمش به وسيله اي مي افتد كه به آن نياز ندارد، اما اصرار به خريد آن دارد و توصيه شما هم بي فايده است. به او پول اضافه ندهيد. بگذاريد فرزندتان با پول توجيبي اش، وسيله غيرضروري را بخرد. مطمئن باشيد به زودي تاوان اين انتخاب اشتباه را مي دهد. ممكن است بعد از آن براي خريد وسيله اي كه به آن نياز ضروري دارد پولي نداشته باشد.

با آلرژي بهاره چه كنيم؟


فصل بهار براي خيلي‌ها با يك مشكل هرساله به نام آلرژي آغاز مي‌شود. آلرژي بهاره كه با سرفه، عطسه‌هاي پي‌درپي، آب‌ريزش بيني و خارش گلو و علائم ديگر خودش را نشان مي‌دهد و در بعضي از افراد آن‌قدر كلافه كننده مي‌شود كه فعاليت‌هاي روزمره‌شان را به چالش مي‌كشد.
اما دليل ايجاد اين آلرژي بهاره چيست؟ درمانگران طب سنتي معتقدند مهم‌ترين دليل ايجاد آلرژي، وجود گرده‌هاي گل و گرده‌هاي گياهان است كه وقتي از راه تنفس وارد بدن مي‌شود به دليل طبيعت گرمي كه دارد توليد صفرا مي‌كند و منجر به آلرژي گرم مي‌شود.
سيستم ايمني بدن دست‌به‌كار مي‌شود و براي مبارزه با اين گرده‌ها واكنش نشان مي‌دهد و با آب‌ريزش بيني، سوزش و قرمزي چشم، خارش گلو و عطسه‌هاي مكرر و سرفه خودش را نشان مي‌دهد. در برخي از افراد اين آلرژي با خارش‌هاي پوستي و در بعضي با تنگي نفس‌هاي مكرر همراه مي‌شود.
طب سنتي براي درمان آلرژي بهاره چند راهكار ساده دارد. شما به‌جاي خوردن داروهايي مثل آنتي‌هيستامين كه خواب‌آور است و فعاليت‌هاي روزانه شما را با مشكل مواجه مي‌كند مي‌توانيد از اين راهكارها استفاده كنيد.
طب سنتي در فصل بهار مصرف روزانه خاكشير، نعناي تازه، كاهو، عرق كاسني، آب‌ليموي تازه، و سكنجبين را توصيه مي‌كند و مي‌گويد: «سعي كنيد در بهار آش آلو، آش زرشك و تمبر هندي، نان سبوس‌دار را در برنامه غذايي‌تان بگنجانيد و از مصرف سماق و رب انار در غذاهايتان غافل نشويد».
در كنار اين توصيه‌ها، طب سنتي براي مبتلايان به آلرژي بهاره پرهيز غذايي هم دارد. اگر آلرژي داريد، در اين فصل از خوردن غذاهاي تند و غليظ و ادويه‌ها خودداري كنيد. مصرف شكلات و قهوه و سرخ‌كردني را هم فعلاً كنار بگذاريد تا آلرژي دست از سرتان بردارد.