صفحه گفته ها و نكته ها

مرعشي، دبيركل حزب كارگزاران:
تائيد لاريجاني و جهانگيري هم تغييري در نتيجه انتخابات ايجاد نمي كرد

برخي تصور مي كنند اگر مردم به تنگ آيند و مثلا اگر معلمان اعتراض كنند، كارگران اعتصاب كنند يا بحران هاي اجتماعي به وجود آيد نظام از پاي درمي آيد.

گروه سياسي جهان نيوز: حسين مرعشي، دبيركل جديد حزب كارگزاران با روزنامه شرق گفتگو كرده است. مرعشي درباره انتخابات سال 92 و ردصلاحيت هاشمي رفسنجاني گفته است: «ما سياسي ها در جبهه اصلاحات با تصميم مهمي كه گرفتيم و با درخواست از مردم براي حضور در انتخابات با سياست تك قطبي كردن كشور مقابله و آقاي روحاني را رئيس جمهور كرديم.»

البته كه دبيركل حزب كارگزاران فكر مي كند اين نوع اظهارات، قدرت ساماندهي و اثرگذاري جريان اصلاحات را نشان دهد اما به اين موضوع دقت

نمي كند كه كمتر آدم هوشمندي در اين بازه زماني كه روحاني در قعر جدول محبوبيت(منفورترين) به خاطر ناكارآمدي و ايجاد مشكلات در زندگي مردم قرار گرفته، سخن از اين شاهكار پرخسارت به ميان آورد. جالب تر آنجاست كه او كاهش ميزان مشاركت را هم به سياست هاي نظام و نظارت استصوابي ربط داده است!

البته كه مرعشي برخلاف بافته هاي ذهني برخي اصلاح طلبان اذعان كرده است كه جمهوري اسلامي سقوط كردني نيست. او همچنين درباره تائيد صلاحيت جهانگيري و لاريجاني هم اذعان كرده كه چه بسا با تائيد اين دو نفر هم در نتيجه انتخابات تغييري حاصل نمي شد. اين اعتراف مرعشي و امثالهم مهر باطلي بر ادعاي پوچ برخي اصلاح طلبان است كه شكست هاي سنگين اخير را به خاطر ردصلاحيت برخي چهره هاي سياسي عنوان مي كنند.

چند روز پيش هم عطريانفر، ديگر عضو برجسته كارگزاران گفت: «اگر شوراي نگهبان همه اصلاح طلبان را هم براي رياست جمهوري تائيد صلاحيت مي كرد باز پيروز نمي شديم.»

دروغ شاخ دار اصلاح طلبان: وام ازدواج حذف شد!

به گزارش جهان نيوز، به دنبال انتشار لايحه بودجه 1401 برخي از رسانه هاي خبري اصلاح طلب مدعي شدند كه وام ازدواج در بودجه سال آينده حذف شده است؛ اما حقيقت ماجرا چيست؟

رقم وام ازدواج جوانان در لايحه بودجه سال ۱۴۰۱ حذف شده و دولت درخواست كرده كه ميزان آن را در هيات وزيران تعيين كند. به گفته برخي كارشناسان وام ازدواج براي سال ۱۴۰۱ بالغ بر ۱۰۰ و ۱۵۰ ميليون تومان در نظر گرفته مي شود.

در همين باره، وحيد يامين پور، معاون جوانان وزير ورزش و جوانان با انتشار توئيت هايي به اين موضوع واكنش نشان داد.

يامين پور نوشت: دولت در بند ب تبصره ۱۷ به اجرايي شدن قانون جواني جمعيت اشاره كرده كه ماده ۶۸ آن قانون مربوط به تكليف بانك مركزي به پرداخت تسهيلات ازدواج است.

در واقع متن تبصره ها تغيير يافته و به قانون مربوطه ارجاع داده شده است.

ضمن اينكه اساسا تبصره ۱۶ تسهيلات را حذف نكرده بلكه فقط درخواست اختيار كرده تا آيين نامه موضوع تسهيلات و ذينفعان و ميزان و دوره بازپرداخت وام ها را توسط سازمان برنامه و بودجه و بانك مركزي تنظيم كند.

حمله گازانبري به جريان انقلابي با برچسب «كاسبان تحريم»

روزنامه جمهوري اسلامي در مطلبي با عنوان «با كاسبان داخلي و خارجي تحريم» نوشت: «روسيه و چين هم كاسبان تحريمند ولي از نوع خارجي آن. مشكل اصلي كشور ما اكنون اينست كه ما گرفتار كاسبان داخلي و خارجي تحريم هستيم كه مانند دو لبه قيچي، منافع ملت را مي بلعند و راه را بر حل مشكلات بين المللي و رفع تحريم ها مي بندند».

در ادامه اين مطلب آمده است: «در ماجراي برجام و تحريم هاي ظالمانه آمريكا عليه ايران، رفتار روسيه و چين با ما كاملاً سودجويانه و فرصت طلبانه بود. هم اكنون نيز اين دو كشور منافع خود را در شكست مذاكرات وين مي بينند، زيرا در اينصورت است كه مي توانند به روش سودجويانه و فرصت طلبانه خود با كشورمان ادامه دهند و از اين كاسبي پرسود محروم نشوند».

جرياني كه در اوج اقدامات خصمانه آمريكا و عليرغم سابقه سياه كاخ سفيد در لگدمال كردن توافقات بين المللي، ادعاي «امضاي كري تضمين است؛ اطمينان تهران از اجراي برجام» را مطرح كرد، حالا از لزوم بي اعتمادي در سياست خارجي سخن مي گويد.

وقتي «جو بايدن» در انتخابات رياست جمهوري آمريكا پيروز شد، جريان اصلاح طلب با ذوق زدگي اعلام كرد كه ايران شاهد يك «آبان رويايي» در سال ۹۹ خواهد بود و بايدن به سرعت به برجام بازگشته و اجراي تعهدات آمريكا را از سر مي گيرد و ما در زماني كوتاه شاهد گشايش عظيم اقتصادي خواهيم بود.

مشكل جريان اصلاح طلب در سياست خارجي اين است كه ايران را «رعيت» و آمريكا و اروپا را «ارباب» مي بيند. اين طيف معتقد است كه ايران بايد در مقابل آمريكا همانند برده اي در مسلخ و

بره اي در مذبح باشد.

اما در ديپلماسي نگاه به شرق، نگاه ارباب و رعيتي به هيچ عنوان مدنظر نيست و اساس كار بر پايه تعامل دوسويه و احترام متقابل است.

در سياست خارجي، هيچ كشوري صد در صد قابل اعتماد نيست اما تجربه ثابت كرده است كه آمريكا صد در صد غيرقابل اعتماد است.

در حال حاضر روند سياست خارجي در دولت سيزدهم به گونه اي است كه با تقويت ديپلماسي منطقه اي و ديپلماسي نگاه به شرق، روند خسارت بار دولت قبل در سياست خارجي و «كدخدا» قلمدادكردن آمريكا و محدود كردن دنيا به سه الي چهار كشور غربي، در حال جبران است.

«سعيد خطيب زاده» سخنگوي وزارت خارجه در روزهاي گذشته گفت: «برنامه جديدي را در وزارت امور خارجه آغاز كرديم به عنوان نقشه راه و سندهاي ۲۰ ساله با كشورهاي همسايه كه با روسيه تقريبا نهايي شده است و مجوز آن را از هيأت دولت اخذ خواهيم كرد كه مذاكرات را انجام دهيم و مانند نقشه راه ۲۵ ساله اي كه با چين تدوين كرديم، با كشورهاي عمده همسايه نيز بتوانيم اينها را انجام دهيم».

وي در ادامه گفت: «تا آن جايي كه در اين وقت كوتاه بتوانم عرض كنم، در حوزه هاي پولي و مالي و همچنين توسعه صادرات با كشورهاي همسايه گشايش هاي جدي اتفاق افتاده است. براي مثال در روابط با تاجيكستان در ۱۰۰ روز گذشته عملا دو و نيم برابر تا سه برابر روابط اقتصادي وسعت پيدا كرده است. با تركمنستان موانع را در سفر اخير آقاي رئيس جمهور مرتفع كرديم و با برخي از كشورهاي همسايه نيز در حوزه هاي پولي و مالي گشايش ها اتفاق افتاده و هم در دست پيگيري است و ان شاءالله در روزهاي آتي در حوزه خنثي سازي تحريم ها خبرهاي بهتري در راه است».

بر اساس نظرسنجي مشترك دانشگاه مريلند و مركز افكارسنجي «ايران پول» كه در اواخر مهر سالجاري انجام شده است، مردم ايران به سياست جديد دولت در نگاه به شرق ديد مثبت دارند.

در حال حاضر طيف تندروي اصلاح طلب در نقش «كاسبان تحريم» ضمن ارسال پالس به طرف غربي جهت زياده خواهي و گستاخي، ايران را به عقب نشيني و امتيازدهي يكطرفه تشويق مي كند.

 حديث تلخ

رويش نيروهاي انقلاب و مهار جريان هاي معارض

هم زمان با ريزش جريان ها و نيروهاي سياسي، رويش ها نيز به تدريج آغاز شد. از نظر تاريخي اين رويش را مي توان ابتدا در فاصله حوادث مرتبط با ريزش نيروها پس از پيروزي انقلاب اسلامي تا فرار بني صدر در خرداد 1360 مشاهده كرد. در اين مقطع از يك طرف، فرماندهان نيروهاي نظامي و امنيتي رژيم گذشته كنار رفتند و از طرف ديگر گروه هاي ماركسيستي و سازمان منافقين به شدت دنبال تضعيف و فروپاشي نيروهاي نظامي بودند؛ آنها با توجه به سازمان يافتگي و نظارت بر سلاح ها قصد داشتند كه مهم ترين ابزار قدرت دولت آينده را دست خود بگيرند. بزرگ ترين هنر امام خميني(ره) در اين زمينه «دولت سازي تدريجي» بود. ايشان ضمن موافقت با پاك سازي سران نيروهاي نظامي و امنيتي، بدنه اين نيروها را حفظ كرد.
اگر اين خطاي راهبردي رخ مي داد و ارتش ايران مانند ارتش عراق پس از سقوط صدام، منحل مي شد، بدون شك دوران گذار به نظام مستقر كنوني، بسيار سخت و چه بسا روند تحولات به گونه ديگري بود. نسل اول رويش نيروها در جمهوري اسلامي، توده هاي گسترده جواناني بودند كه با وجود جوان بودن و نداشتن تجربه، نهادهاي جديد انقلاب مانند سپاه پاسداران، كميته هاي انقلاب اسلامي و جهاد سازندگي را ايجاد كردند. فرار سران ارتش و نيروهاي امنيتي و اطلاعاتي و ضرورت حفظ انقلاب باعث شكل گيري هسته هاي اوليه نهادهايي شد، كه مي توان آن را به عنوان جوانه هاي رويش هاي سياسي در انقلاب اسلامي مشاهده كرد.
رويش اين نيروها باعث شد كه اقدام هاي بسيار گسترده جريان هاي معارض و مسلح مانند منافقين، فدائيان خلق و ديگر گروه ها، مهار شود. از سوي ديگر از بازگشت نيروهاي رژيم گذشته نيز كه همواره در انقلاب ها، امكان بازگشت وجود آنها هست، از بين رفت. بخش ديگري از رويش نيروهاي سياسي در سال هاي نخست انقلاب، شامل افرادي مي شود كه خلأ مديريتي جامعه را پر مي كردند. بخش عمده اين نيروها، كساني بودند كه داراي سوابق مديريتي و يا اجرايي در سطوح بسيار پايين بودند براساس معيارهاي رژيم گذشته در سطوح عالي مديريتي قرار نمي گرفتند.

 تقواي مطبوعاتي

اينجا شعبه «صداي اسرائيل» در تهران است!؟

«كوروش احمدي» فعال اصلاح طلب در يادداشتي در روزنامه اعتماد نوشت: «بايد توجه داشت كه آنچه بر برجام رفت تا حدودي ناشي از ادامه تنش بين ايران و امريكا در حوزه هاي ديگر و مسكوت ماندن نكات نانوشته و ضمني برجام است. اگر برجام با گام هاي ديگر تكميل نشود، بعيد به نظر مي رسد كه به طور كامل قابل اجرا باشد و آينده اي داشته باشد».
جريان اصلاح طلب مي گويد برجام ناقص است و بايد با الحاق توان موشكي و قدرت منطقه اي ايران به متن توافق و دائمي كردن
محدوديت هاي هسته اي، برجام تكميل شود.
واقعيت اين است كه طيف تندرو اصلاح طلب حاضر است بر همه داشته هاي ايران چوب حراج بزند تا بلكه رضايت خاطر كدخدا! را به دست آورد. افراطيون اصلاح طلب در مقابل آمريكا دچار «عشق يكطرفه» و «مازوخيسم سياسي» هستند؛ وضعيتي كه آنان را به جايي رسانده كه معتقدند: هرچه آن خسرو كند شيرين بود.

 گفت ولي نگفت

دلتنگي اصلاح طلبان براي اغتشاشات خياباني

روزنامه شرق در مطلبي به نقل از «محمد مهاجري» فعال اصلاح طلب نوشت: «نبايد جلوي اعتراضات مردمي را گرفت. بايد اجازه داد مردم حرف هايشان را بزنند؛ گرچه مطمئن نيستم همه مردم حوصله داشته باشند براي رسيدن به خواسته هايشان تجمع كنند. خدا كند روش هايي كه براي خواسته هايشان بيان مي كنند، روش هاي مسالمت آميزي همچون تجمع، حضور در فضاي مجازي و مطرح شدن خواسته هايشان از فضاي رسمي باشد».
در اسفند ۹۵، فراكسيون اميد مجلس دهم، چهره واقعي اصلاح طلبان را نمايش داد. براساس طرحي دوفوريتي كه فراكسيون اميد آن را كليد زده بود، نيروي انتظامي موظف- و به عبارتي مجبور بود- كه هر كس به هر عنواني در يك مراسم سوالي مطرح كرده و انتقادي كند را دستگير و روانه زندان كند!
اين روزنامه اصلاح طلب و نويسندگانش اما نمي گويند كه اين طرح دوفوريتي در مقطعي كليد زده شد كه با نزديكي به برگزاري انتخابات رياست جمهوري دوازدهم سوالات از عملكرد دولت يازدهم و همچنين انتقادات از
ناكارآمدي ها گسترش يافته بود.