صفحه اول

مروري بر بيانات رهبر انقلاب اسلامي
صبر؛ تكليف امروز اصحاب انقلاب

علي شيرازي

از همان روزهاي اول شكل‌گيري نظام جمهوري اسلامي ايران و دعوت عموم بشريت به اسلام ناب محمدي(ص)، مجرمين عالم و اشرار عالم و مستكبرين جهان‌خوار در مقابل نظام ديني ملت ايران صف كشيدند و با آن به مقابله برخاستند؛ و عليه آن شروع به توطئه كردند.

امام خامنه‌اي در تاريخ 21/12/1399 دو عنصر مهم را براي مواجهه ي با اين دشمني‌ها و توطئه‌ها لازم شمردند و فرمودند:" يكي عبارت است از بصيرت، و دومي عبارت است از صبر و استقامت، كه اگر چنانچه اين دو عنصر وجود داشت دشمن هيچ كاري نمي‌تواند بكند، هيچ لطمه‌اي نمي‌تواند بزند، هيچ توفيقي در مواجهه و مقابله ي با نظام اسلامي به دست نمي‌آورد."

اين نوشتار درصدد است به بازخواني سخنان رهبر انقلاب درباره جايگاه مهم «صبر» بپردازد.

صبر يعني مقاومت در برابر سختي‌ها و از دست ندادن تاب و قرار. صبر، نيرويي است كنش‌گر و پويا كه انسان را در برابر آنچه ناخوشايند اوست، توانمند مي‌سازد و او در هنگام بروز يك مشكل، به‌خوبي مي‌انديشد و به‌موقع و به‌اندازه، اقدام مي‌كند و از تحركات زيان‌آور جلوگيري مي‌نمايد.

صبر، نفس را از مسؤوليت‌گريزي در برابر عقل و شرع بازمي‌دارد و آن را وادار مي‌كند كه زحمت و دشواري پاي‌بندي به وظايف و تكليف الهي را بر خود هموار سازد، و در سختي‌ها و مشكلات بي‌تابي نكند و سعه ي صدر خود را حفظ كند و يا بالا ببرد.

امام خامنه‌اي در تاريخ 09/04/1397 فرمودند: " صبر يعني در ميدان باقي ماندن، از ميدان بيرون نرفتن... صبر يعني پايداري كردن، در ميدان ماندن، استقامت كردن. صبر يعني چشم به هدف‌هاي دور و به افق‌هاي دور دوختن... هدف دور را نگاه كنيد، قله را نگاه كنيد؛ ببينيد پيام حقيقي انقلاب و نظام اسلامي چيست و ملت ايران را و امت اسلامي را و درنهايت جامعه ي بشري را به سمت چه هدفي مي‌خواهد حركت بدهد؛ به آن‌جا نگاه كنيد. حركت انقلاب اسلامي يك چنين صبري را لازم دارد. شما نگاه كنيد؛ در دوران صدر اسلام، در آن دهه‌هاي اول كه سختي زياد بود- به‌خصوص در دوران پيامبر اعظم - صبر كردند، ايستادگي كردند، مقاومت كردند، نتيجه اين شد كه با وجود نابساماني‌ها و ناهنجاري‌هايي كه بر خلاف دستور حقيقي اسلام انجام‌گرفته بود، اما اوج تمدن بشر در قرن سوم و چهارم هجري متعلق به ملت مسلمان و كشورهاي اسلامي است. قضيه اين‌جوري است؛ اگر صبر كرديم، افق‌هاي دور مال ما است؛ اگر شما امروز ايستاديد، نسل‌هاي آينده به آن قله دست خواهند يافت."

معظم‌له در تاريخ 29/08/1392 فرمودند: "رها كردن مواضع و عقب‌نشيني منهزمانه در مواجهه ي با دشمن، ازجمله چيزهايي است كه قرآن تأكيد مي‌كند كه نبايد انجام بگيرد؛ در جنگ نظامي و در جنگ سياسي و در جنگ اقتصادي، در هر جايي‌كه صحنه زورآزمايي است، در مقابل دشمن بايد ايستاد؛ بايد عزم شما بر عزم دشمن پيروز بشود، بايد اراده ي شما بر اراده‌ي دشمن غالب بشود؛ و مي‌شود و اين ممكن است."

ايشان در تاريخ 29/03/1391 فرمودند:"خداي متعال وعده ي پيروزي بدون حركت به ‌هيچ كس نداده‌است. صرف مؤمن بودن هم كافي نيست؛ مجاهدت لازم است، صبر لازم است؛ "ولنصبرنّ علي ما ءاذيتمونا" -اين حرف پيغمبران است به مخالفانشان- ما ايستادگي مي‌كنيم. پيغمبران ايستادگي كردند.

آن حكيم متأله و فرزانه در تاريخ 30/04/1392 فرمودند: "صبر يعني پافشاري، پايداري، مقاومت، ايستادگي، هدف را فراموش نكردن. فرمود: "إن يكن منكم عشرون صابرون يغلبوا مائتين" در ميدان نبرد، در ميدان رويارويي با دشمن، اگر صبر داشته باشيد، مي‌توانيد با اين نسبت بر دشمن غلبه پيدا كنيد. مكرر عرض كرده‌ايم؛ در عرصه‌هاي گوناگون جهاني، درگيري‌ها غالباً جنگ اراده‌ها است؛ هر طرفي كه اراده‌اش زودتر ضعيف شود، شكست خواهد خورد. صبر يعني اين عزم را، اين اراده را نگه‌داشتن، حفظ كردن."

معظم‌له در تاريخ 04/04/1391 فرمودند: "قرآن به ما آموخته‌است كه اگر شما صبر كنيد، ايستادگي كنيد، جاي خودتان را تغيير ندهيد، جهت خودتان را تغيير ندهيد، شما پيروزيد."

ايشان در تاريخ 10/05/1399 فرمودند: "براي تأمين آينده احتياج داريم به صبر و ثبات... صبر و ثبات قدم لازم است؛ كه البته مردم هم خوشبختانه مردم صبوري هستند؛ ما اين را تجربه كرده‌ايم."

امام خامنه‌اي در تاريخ 03/01/1399 فرمودند: "خداوند براي مقابله ي با دشمني‌ها به پيغمبر دستورالعمل داد؛ از اول بعثت، خداي متعال پيغمبر را امر به صبر كرد:

1. در آيه‌ي 7 سوره‌ي مدثر فرمود: ولربّك فاصبر - براي خداي خودت، صبر كن.

2. در آيه ي 10 سوره مزمل فرمود: واصبر علي ما يقولون- و بر طعن و ياوه‌گويي كافران و مكذبان صبور و شكيبا باش.

3. در آيه ي 35 سوره ي احقاف فرمود: فاصبر كما صبر اولوالعزم من الرسل - صبر كن؛ همانگونه كه پيامبران اولوالعزم صبر كردند.

4. در آيه ي 15 سوره ي شوري فرمود: و استقم كما امرت - آن‌گونه كه فرمان يافته‌اي، صبر و پايداري كن.

به همه ي ما نيز خداوند دستور به صبر داده‌است:

1. در آيه‌ي 46 سوره انفال فرمود: واصبروا انّ الله مع الصّابرين - صبر كنيد كه خدا با صابران است.

2. در آيه ي 96 سوره ي نحل فرمود: ولنجزيّنّ الذّين صبروا أجرهم بأحسن ما كانوا يعملون - و قطعا كساني را كه صبر كردند به بهتر از آنچه عمل كردند، پاداش خواهيم داد.

3. در آيه ي 24 سوره ي سجده فرمود: و جعلنا منهم ائمّه يهدون بأمرنا لما صبروا- و چون صبر كردند، برخي از آنان را پيشواياني قرار داديم كه به فرمان ما(مردم را) هدايت مي‌كردند.

امام خامنه‌اي در تاريخ 21/12/1399 فرمودند: "صبر يعني اين‌كه انسان استقامت بورزد، پافشاري كند، ايستادگي كند، راه را ادامه بدهد، متوقف نشود؛ اين معناي صبري است كه در مقابله ي با دشمنان به كار مي‌رود."

معظم‌له هم چنين فرمودند: "قرآن اين‌جور مي‌فرمايد كه "و إن تصبروا و تتّقوا لا يضرّكم كيدهم شيئاً؛(و اگر صبر و پرهيزگاري در پيش گيريد، نيرنگ آنان هيچ زياني به شما نمي‌رساند) اين يك قانون، قانون آفرينش، است. صبر و تقوا موجب مي‌شود كه همين دشمن عنود، اين كپسول زشت كينه و بغضاء، با همه ي توانايي‌هايي كه براي خودش فراهم كرده، هيچ غلطي در مقابل شما نتواند بكند.

برگي از سيره نبوي

رسول خدا(ص) با مقام و مرتبه بلندش، از همه مردم متواضع‌تر بود. ابي امامه نقل مي‌كند كه روزي پيامبرخدا(ص) بر ما وارد شد، در حالي كه بر عصا تكيه داشت. ما به احترام حضرتش به پاايستاديم، پيامبر فرمود:«بلند نشويد؛ همچنان كه اقوام غيرعرب يكديگر را تعظيم مي‌كنند.»

اَنَس نقل مي‌كند كه در نظر مردم، شخصي محبوب‌تر از پيامبر نبود. با اين حال هر وقت آن حضرت را مي‌ديدند، بلند نمي‌شدند؛ زيرا مي‌دانستند پيامبر اين عمل را دوست ندارد. وقتي به مجلسي وارد مي‌شد، پايين مجلس را براي نشستن برمي گزيد. روي زمين مي‌نشست، روي زمين غذا مي‌خورد و مي‌گفت: «من بنده‌اي هستم كه مانند ديگر بندگان مي‌خورم و مي‌نشينم.»

پيامبر در كارهاي خانه شركت مي‌كرد: گوشت را براي پخت غذا مي‌بريد؛ با فروتني كنار سفره غذا مي‌نشست؛ گوسفند را مي‌دوشيد؛ كفش خود را پينه مي‌زد؛ خانه را جارو مي‌كرد؛ پاي شتر را مي‌بست؛ به گوسفند و شتر علف مي‌داد؛ هنگامي كه خدمت كار از گردانيدن آسياب خسته مي‌شد، به كمك او مي‌شتافت؛ خمير مي‌كرد؛ چيزي كه از بازار خريده بود، تا خانه مي‌آورد؛ آب وضويش را شب هنگام آماده مي‌ساخت؛ با تهي دستان نشست و برخاست مي‌كرد؛ با بيچارگان هم خوراك مي‌شد و با دست خود به آنان كمك مي‌كرد.

روايت است كه پيامبر به سفري رفت و در آن سفر، آب وضوي آن حضرت نزد ابي قتاده بود. پيامبر وضو گرفت و مقداري آب اضافه آمد. هنگامي كه گرمي روز فرارسيد و تشنگي به همراهان رو آورد، خدمت پيامبر آمدند و آب درخواست كردند. پيامبر از اضافه آب وضو به آنان داد و آن را آشاميدند. بعد به ابي قتاده فرمود: «تو نيز از اين آب بياشام.» ابي قتاده عرض كرد. شما اول بياشاميد. پيامبر فرمود:«تو بياشام؛ زيرا ساقي قوم بايد خودش آخر همه بياشامد.» اين بود كه نخست ابي قتاده آب آشاميد و سپس پيامبر.

پيامبر اكرم(ص) هيچ گاه دوست نداشت ديگران وظايف او را برعهده گيرند. روزي پيامبر با جمعي از اصحاب به سفر مي‌رفتند. در ميان راه براي تهيه غذا تصميم گرفتند گوسفندي بكشند. يكي از همراهان گفت:‌اي پيامبر خدا، ذبح اين گوسفند با من. ديگري گفت: كندن پوست آن به عهده من. شخص ديگري گفت: پختن آن را به من واگذاريد. سپس پيامبر فرمود:«جمع كردن هيزم نيز با من باشد.» همراهان گفتند: يا رسول اللّه ما هستيم و به جاي شما كار مي‌كنيم. پيامبر، فرمود:«مي دانم شما كارها را انجام مي‌دهيد، ولي من خوش ندارم كه بر شما برتري داشته باشم؛ زيرا خداوند دوست ندارد كه ببيند بنده اش در گروه همراهان خود امتيازي داشته باشد».

پيامبر بزرگوار ما سخنان خود را بسيار شيوا بيان مي‌كرد. گفتارش نغز و كلامش حكيمانه بود. با هر طايفه‌اي از عرب، با زبان ويژه اش صحبت و اصول بلاغت آن را به خوبي رعايت مي‌كرد.

روزي اصحاب به او گفتند: ما فصيح‌تر از شما نديده ايم. حضرت فرمود: «چرا چنين نباشم.» ايشان با بياني ساده به عواملي كه بر فصاحت تأثير دارند، اشاره مي‌كند و مي‌فرمايد:«از طايفه قريش به وجود آمده ام، در قبيله بني سعد پرورش يافته ام و قرآن به زبان من نازل شده است.»

بنا بر اين گفتار، اين بزرگوار از عوامل ارثي، پرورشي و آموزشي(بيان آيات قرآن) نام مي‌برد و نيز به اين نكته اشاره مي‌كند كه صراحت سخن را از روستانشينان و زيبايي و جلوه گفتار را از شهرنشينان فرا گرفته است. ام معبد در وصف پيامبر مي‌گويد: «سخنانش شيرين و خالي از هر نوع ناهنجاري است. كلمات او گويي دانه‌هاي درّي است كه به رشته‌اي چيده و مرتب كرده باشند.»

ابن عباس نيز مي‌گويد: «پيامبر هنگامي كه سخن مي‌گفت يا پاسخ سئوالي را مي‌داد، سه مرتبه آن را تكرار مي‌كرد تا مردم آن را خوب بفهمند.»

سخن او درعين كوتاهي، منظور وي را به طور كامل مي‌رسانيد و كلمات بيهوده و نابه جا به كار نمي‌برد. سخن او پشت سر هم بود، ولي براي اين‌كه شنونده، آن را به ذهن بسپارد و به درستي متوجه مفهوم آن شود، ميان جمله‏هايش درنگ مي‌كرد. همچنين آواز آن حضرت، بلند و رسا بود.(پايگاه اينترنتي عرفان)

 سرمقاله

ايران توطئه رژيم صهيونيستي در كنار مرزهاي خود را تحمل نمي‌كند


با گذشت يكي دو ماه از آغاز به كار دولت سيزدهم، دستاوردهاي قابل توجه جمهوري اسلامي ايران در عرصه سياست خارجي، آمريكا و رژيم صهيونيستي را بشدت عصباني نموده است. عضويت ايران در پيمان شانگهاي نشان داد عصر هيمنه و سياست‌هاي يك‌جانبه رو به پايان نهاده است و نظام جهاني جديد و نويني در حال شكل‌گيري است؛ گام‌هاي بسيار سنجيده و حساب شده ايران در خصوص بحران افغانستان باعث شكست توطئه آمريكا، سرخوردگي اين كشور و در نهايت واگذار نمودن ميدان افغانستان به ايران و روسيه و چين گرديد؛ پيشروي سريع و پيروزي‌هاي پي در پي رزمندگان و ازاديخواهان متحد ايران در يمن؛ مواضع مقتدرانه ايران در موضوع مذاكرات برجام؛ و در نهايت شكست تحقيرآميز تحريمهاي آمريكا با ارسال محموله‌هاي سوخت به لبنان همه و همه دشمن صهيونيستي و آمريكايي را به موضع انفعال و ضعف كشانده و تلاش مي‌كنند به هر طريق ممكن بخشي از شكستهاي خود را جبران نمايند. آنچه اكنون در مرزهاي شمال غربي ايران مشاهده مي‌شود، در راستاي جبران اين شكستها قابل تفسير است. تحريك آذربايجان از سوي آمريكا و رژيم صهيونيستي براي مخالفت با ايران و افزايش نفوذ اين رژيم غاصب در مرزهاي شمالي ايران، از شكل‌گيري يك اتحاد نامرئي بين آذربايجان، آمريكا، رژيم صهيونيستي و برخي كشورهاي منطقه براي ايجاد يك تغيير ژئوپوليتيك با نتايج راهبردي عليه دو كشور ايران و روسيه خبر ميدهد. در اين ميان آذربايجان و برخي كشورهاي منطقه صرفا به عنوان يك مهره و بازيچه اجراي توطئه آمريكايي و رژيم صهيونيستي به ايفاي نقش مي‌پردازند. براي تحقق اين توطئه چند هدف در دستور كار قرار گرفته است:
1. توطئه از آن‌جا آغاز شد كه نيروهاي نظامي جمهوري آذربايجان با مسدود كردن محور گوريس قاپان در ارمنستان، مانع عبور خودروهاي سنگين ايران به ارمنستان شدند. اين اقدام كه به منزله نقض حاكميت دو كشور جمهوري اسلامي و جمهوري ارمنستان بود در واقع با هدف كاهش نقش ايران در اين منطقه و دسترسي اقتصادي به اروپاي شرقي از محور ارمنستان و بالعكس انجام شد. همزمان با اين فعل و انفعالات، ادبيات رسانه‌اي و محافل به‌ظاهر غيررسمي جمهوري آذربايجان به سمت خصومت با ايران كشيده شد.
2. هدف نهايي اين توطئه، حذف خط ۲۱ كيلومتري مرزي ايران با منطقه ارمنستان از طريق الحاق استان ارمني سيونيك به آذربايجان بود، تا وضع ژئوپليتيكي ايران در منطقه قفقاز را دچار مشكل سازند.
3. در اين ميان دولت ارمنستان و شخص پاشينيان كه در مقايسه با دولت سابق اين كشور، غرب‌گرا و متمايل به آمريكا محسوب مي‌شود، در چارچوب يك طرح آمريكايي - تركيه‌اي و به اميد واهي برخوردار شدن از مواهب سياسي و اقتصادي در يك اقدام خيانتكارانه به كشورش به اين طرح پيوست. آمريكا و تركيه به دولت پاشينيان اين وعده دروغين را دادند كه در صورت واگذاري استان سيونيك، مي‌تواند از روابط مناسب و بي‌دغدغه با جمهوري آذربايجان و تركيه برخوردار شود.
در اين ميان مسلما جمهوري اسلامي ايران اجازه تحقق اين توطئه آمريكايي -صهيونيستي را نخواهد داد. در اين موقعيت دولت‌هاي تركيه و آذربايجان در حال دست زدن به ريسك‌هاي خطرناكي هستند كه مي‌تواند پيش از ديگران خود آنان را در بحران عميقي فرو ببرد. دولت علي‌اف با شش ميليون جمعيت شيعه كه بدون شك دل بسته مركزيت شيعه در ايران هستند، ...
مواجه است و دولت اردوغان در تركيه با حدود ۲۳ ميليون شيعه علوي روبه‌رو مي‌باشد. گرچه جمهوري اسلامي به لحاظ حسن همجواري هيچ‌گاه نخواسته است از اين ظرفيت‌ها براي گوشمالي دولتهاي دو كشور استفاده كند و حتي در دو نوبت حكومت‌هاي اين دو خانواده را از ويراني نجات داده‌ است اما آنان به خوبي مي‌دانند كه حسن نيت ايران در صورت توطئه آنان و همكاري با دشمن صهيونيستي تداوم نخواهد يافت. دست ايران براي برهم ‌زدن اين توطئه هرگز بسته نخواهد بود و جمهوري اسلامي به راحتي مي‌تواند توطئه طراحي‌شده را براي آنها به گونه‌اي پشيمان‌كننده برهم بزند.