صفحه گوناگون

سند ملي مُد و لباس؛ هويت بخشي ملي به پوشش

به گزارش فارس، پيش نويس سند ملي مُد و لباس در آخرين جلسه شوراي هنر مورد بررسي قرار گرفت. شوراي هنر، يكي از شوراهاي وابسته به شوراي انقلاب فرهنگي است كه سياست هاي كلان حاكميتي در اين حوزه را در جهت حمايت و كمك به هنر و اهالي هنر تدوين مي كند.

به نظر مي رسد در اين سند كه بر اساس چارچوب تدوين اسناد ملي حوزه فرهنگ تدوين شده بود با نگاهي فراگير و شيوه اي نوآورانه تلاش شده تا به حوزه مُد و لباس از چشم‌اندازي مبتني بر واقع‌نگري و بر اساس مقتضيات فرهنگي كشور نگاه شود.

در مقدمه اين سند چنين عنوان شده است: پديده مُد لباس با منشأ غربي، به عنوان يكي از مؤلفه هاي فرهنگ و مبحث سبك زندگي از مواردي است كه در اين زُمره مي گنجد و توجه به آن تلاشي جهادي و هوشمندانه مي طلبد. علي رغم تلاش هاي فراوان انجام شده در سال هاي اخير، به دليل پيچيدگي هاي وجودي «مُد» از يكسو و محيط بسيار متغير فرهنگي-اجتماعي از سوي ديگر، كشور از گزند تأثيرات نوعِ غربي اين پديده مصون نبوده و راهكاري پويا و در خور براي كاهش يا از بين بردن تأثيرات آن در مرحله گذار تمدني مهيا نشده است و در ادامه اشاره شده است كه اين سند با نصب العين قرار دادن بيانيه گام دوم انقلاب تدوين شده است.

صرف نظر از ايرادات احتمالي اين سند به دو موضوع بسيار مهم در اين سند پرداخته شده بود. نخست يك مفهوم تمدني جديد كه به نظر نويسندگان سند مي تواند راهگشاي ساير حوزه هاي فرهنگي هم باشد و دوم پرداختن به مقوله «مطالعات بدن» به عنوان يكي از مهمترين موضوعات روز كشور و جهان كه تا كنون علي رغم اهميت ويژه به دلايل مختلف در اسناد رسمي كشور چندان به آن پرداخته نشده بود.

در پيش نويس سند مد و لباس در مورد مُدام چنين نوشته شده بود: مفهوم مُدام يك ايده تمدني براي طراحي است كه بر اساس اقتضائات فرهنگي و روز جامعه ايران تهيه شده و مي توان از آن به عنوان رويكردي در طراحي استفاده كرد. مفهوم مُدام به مرور زمان و در فرآيند گفتگو شاكله خود را پيدا مي كند، اما حركت آن براي كمال و بهبودي هرگز متوقف نخواهد شد. نكته اساسي در تهيه اين مفهوم عدم وابستگي آن به پديده مُد است. به عبارتي نويسندگان تلاش كرده اند تا با مد نظر قرار دادن اقتضائات تمدني بر خلاف اسناد پيشين يك ماهيت جديد بنا بگذارند و نه چيزي كه فقط غربي نباشد.

اما نقطه عطف اين سند پرداختن به موضوع بدن به عنوان يك مسأله روز و پيشنهاد برنامه هايي اجرايي براي پرداختن به اين موضوع است. در بخشي از اين سند به عنوان يك تهديد معاصر چنين عنوان شده: مطالعات و مفهوم بدن در 100 سال اخير به يكي از موضوعات جدي علوم اجتماعي و روانشناسي بدل شده. رابطه متقابل بدن و لباس و تغييرات مرتبط با آن محور اصلي مطالعات مرتبط با بدن است.

سيستم هاي مُد از تغيير مفاهيم بدن سود زيادي ميبرند و علاوه بر استفاده از مفاهيم مرتبط، راساً اقدام به اعمال برخي تغييرات ميكنند. به عبارتي در برهه كنوني به نظر ميرسد اين مهم در حال هدايت به سمتي است كه طي آن، اين لباس است كه بر شكل و درك انسانها از بدنشان تأثير ميگذارد.

نويسندگان سند بخش زيادي از تغييرات سبك و نوع پوشش در كشور را مرتبط با تغيير خودانگاره بدن مي دانند و در ليست مسائل مرتبط با مد و لباس كه در اين سند به آنها پرداخته شده است بالاترين درجه فوريت را اين موضوع اختصاص داده اند. در شرايطي كه طي سالهاي اخير نپرداختن به مقوله «بدن» به مثابه يك تابو سبب شده تا بسياري از مسائل و مشكلات جامعه با واقع بيني حل نشود، به نظر مي رسد محتويات به روز سند ملي مد و لباس و تغيير ديدگاه دست اندركاران به موضوعات اساسي مي تواند اميدي براي حفظ و صيانت از فرهنگ ايراني اسلامي باشد.

 گوناگون

مشاوره

چطور «نه گفتن» را به كودك ياد دهيم؟

مصطفي تبريزي ،روانشناس، در پاسخ به اين پرسش كه «چگونه مهارت نه گفتن را به فرزندان آموزش دهيم؟»، اظهار داشت: اين موضوع از سه سالگي شروع مي شود؛ در اين سن كودك به عنوان «من بودن» به عنوان كسي كه من هم يك شخص هستم، رشد مي كند.
به گزارش فارس اين روانشناس بيان داشت: در پايان سه سالگي، كودك مشاهده مي كند كه والدينش كارهاي مختلف را انجام مي دهند اما به وي يكسره توصيه كرده و دستور مي دهند اما وقتي «من» در كودك شكل پيدا مي كند، مي خواهد بگويد خودم تصميم مي گيرم و چرا براي من تصميم مي گيريد.
تبريزي تصريح كرد: اگر در خانواده اي به قدري با كودك برخورد كنند و به كودك بگويند كه« تو وقتي به حرف ديگران توجه نمي كني دوست داشتني نيستي و آن زمان كه به حرفها گوش كرده و مطيع هستي دوست داشتني هستي»؛ بعد از آن كودك مشاهده مي كند براي بقا نيازمند تاييد ديگران است.
اين روان شناس اضافه كرد: اينكه ما نمي توانيم «نه» بگوييم؛ يعني به تاييد ديگران نياز داريم. اين باور را داريم كه زماني خوب و دوست داشتني هستيم كه به همه جواب مثبت و بله بگوييم؛ در نتيجه ريشه اين موضوع در آموزش هاي خانواده و مدرسه است.
تبريزي در پاسخ به اين پرسش كه «چگونه اين نقيصه را در كودك برطرف كنيم؟»،خاطرنشان كرد: بايد از ابتدا ما روحيه انتقادي را در كودكان تشويق كنيم؛ يعني كودك موضوعي را نقد كرده و نظر دهد، مخالفت كرده و حرفش را بيان كند؛ به اصطلاح ميدان ببيند و وقتي در خصوص موضوعي جواب منفي مي دهد، مورد تاييد قرار گيرد.
تبريزي يادآور شد: البته اين منافاتي با رعايت ادب ندارد؛ همان «نه» گفتن را مي توان مودبانه يا بي ادبانه گفت و بايد اين را يادگيرند؛ در نتيجه در درجه اول در خانواده و بعد در مدرسه به كودكان اين موضوع را ياد دهيم. به كودك ميدان بدهيم تا آزادي سخن گفتن و مخالفت را داشته باشند و وقتي با موضوعي مخالفتي مي كنند، مورد تشويق قرار گيرند.

حجاب

ايران در سال 1430 پيرترين كشور منطقه خواهد بود!

به گزارش جهان نيوز، حجت الاسلام رسول ساكي دبير مجمع فعالان جمعيت اظهار كرد: در سال 1367 ميانگين نرخ جمعيت 6.7 فرزند بوده است؛ در برنامه اول توسعه جمع بندي بر اين شد كه كشور در سال 1390 به نرخ 4.9 فرزند برسد اما در عمل با طي يك شيب تند و در سال 1371 به اين عدد رسيديم! پس عملاً بايد برنامه هاي كنترل جمعيت متوقف مي شد اما اين اتفاق نيفتاد و در سال 1372 قانون هاي تنظيم خانواده تازه اي در مجلس به تصويب رسيد!
دبير مجمع فعالان جمعيت تصريح كرد: در دوران مذكور فشار فرهنگي زيادي براي كم كردن فرزند به مردم وارد شد، اين روند تا جايي ادامه پيدا كرد كه قوانيني هم براي حمايت از اين برنامه، عملياتي شد كه از جمله آنها مي توان به خدمات دفترچه بيمه، هزينه هاي رايگان جلوگيري از بارداري و فرزندآوري و... اشاره كرد.
وي گفت: در حال حاضر ميانگين ميزان باروري كشور 1.88 است. البته اين آمار را وزير بهداشت منتشر كرده است! در صورت درست بودن اين عدد ما براي اينكه دچار انقراض نسلي نشويم بايد باروري را به 2.1 برسانيم؛ 2.1 فرزند استانداردي است كه سازمان هاي بين المللي اعلام كرده اند.
ساكي خاطرنشان كرد: براي رسيدن به نرخ رشد 2.1 بايد راهي طولاني را طي كنيم و در صورت پيش روي اين كاهش جمعيت، ما در سال 1430 پيرترين كشور منطقه خواهيم بود و در سال 1480 به ميزان جمعيت 30 ميليون نفر خواهيم رسيد! اما فاجعه وقتي عيان مي شود كه بدانيم 42 درصد اين جمعيت 30 ميليوني، بالاي 65 سال سن خواهند داشت و 20 درصد هم زير سن توليد نسل و ثروت خواهند بود! با اين حساب كمتر از 14 ميليون نفر جوان و ميانسال خواهيم داشت، البته لازم به ذكر است كه اين تعداد از جمعيت نيز همسان نبوده و مثلاً داراي دسته بندي هاي مختلفي همچون متدين، غيرمتدين، مسلمان يا غيرمسلمان هستند. با اين توضيح، به بيان ديگر كشور با سرعت به سوي وقوع آسيب هاي جمعيتي پيش مي رود.